Connect with us

BLOGS

Για μια σύγχρονη πολιτική νεολαία

Published

on

«Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν έχει λόγο να συμμετέχει σε φοιτητικές εκλογές οι οποίες αφορούν στους λίγους».  Το είπε στην ομιλία του στη ΔΕΘ. Το επανέλαβε αυτολεξεί στην καθιερωμένη συνέντευξή τύπου απαντώντας σε σχετική ερώτηση του διευθυντή της εφημερίδας Εστία, Μανώλη Κωττάκη. Η διατύπωση του δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας! Διακηρυγμένη πρόθεση του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ να ξαναπάρει μέρος στις φοιτητικές εκλογές μόνο όταν αυτές γίνουν με ενιαίο ψηφοδέλτιο και προσωποπαγή εκπροσώπηση των φοιτητών. Με άλλα λόγια, οι επόμενες φοιτητικές εκλογές να διεξαχθούν χωρίς εμάς.

Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, σωστά διέγνωσε την απαξία με την οποία μεγάλη μερίδα της ακαδημαϊκής κοινότητας αντιμετωπίζει πλέον τις φοιτητικές εκλογές. Βέβαια το φαινόμενο είναι γενικότερο. Της ίδιας απαξίας χαίρουν και άλλες εκφάνσεις του πολιτικού μας βίου. Χάρηκα πολύ, που τόλμησε να επαναφέρει την πάγια πρόταση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για επανασύσταση του τριτοβάθμιου οργάνου φοιτητικής εκπροσώπησης (Εθνικό Συμβούλιο Φοιτητών). Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου βέβαια για το κατά πόσο η ανάδειξη των εκπροσώπων των φοιτητών μέσα από ενιαίο ψηφοδέλτιο θα λύσει περισσότερα προβλήματα από όσα θα δημιουργήσει. Σκεφτείτε μόνο ότι στα συνδικάτα, που μέχρι το 1981 ακολουθούσαν αυτό το μοντέλο, οι φιλελεύθερες φωνές παραγκωνίζονταν συστηματικά και αποκλείονταν απροκάλυπτα από τα όργανα, ελέω των ευκαιριακών/ανίερων συμμαχιών του ΠΑΣΟΚ με την αριστερά. Φοβάμαι δε, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμβουλεύτηκε τους λάθος ανθρώπους για το πώς θα «σηκώσει» το θέμα. Έτσι, οι διατυπώσεις που χρησιμοποίησε, μπορεί να απέδωσαν πρόσκαιρους επικοινωνιακούς καρπούς, εγείρουν όμως και ορισμένα σοβαρά ζητήματα, που θεωρώ πως χρίζουν της προσοχής μας.

Κατ’ αρχάς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν είναι άλλη μία από τις γραμματείες της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μια φοιτητική συνδικαλιστική παράταξη. Έχει δικό της καταστατικό. Δικές της δομές και δικές τις δημοκρατικές διαδικασίες. Αριθμεί χιλιάδες μέλη σε ολόκληρη την Ελλάδα, πολλά εκ των οποίων δεν είναι και μέλη της Νέας Δημοκρατίας.  Ακόμη και αν δεχτούμε πως η πρόταση για αποχή της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ από τις φοιτητικές εκλογές στη τρέχουσα μορφή τους, είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση στα σημερινά τέλματα, δεν μπορεί στην πράξη να επιβληθεί άνωθεν από κανέναν. Θα μπορούσε όμως ενδεχομένως να προκύψει μέσα από εξαντλητικό διάλογο, ανάμεσα στα μέλη της.

Επίσης, αξίζει να διερευνήσουμε το πόσο πιθανό είναι να προκύψει τελικά το Εθνικό Συμβούλιο Φοιτητών και σε τι βάθος χρόνου. Φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε ότι όσο κυβερνάνε τα ασπόνδυλα της αριστεράς, κάτι τέτοιο φαντάζει ουτοπικό.  Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πως τουλάχιστον μέχρι να έρθει η Νέα Δημοκρατία στα πράγματα, η παράταξη που εκφράζει τις ιδέες της στα πανεπιστήμια θα απέχει από τις φοιτητικές εκλογές. Οι φοιτητικοί σύλλογοι θα μείνουν έτσι έρμαια στα χέρια των αλλοπρόσαλλων ΕΑΑΚ, της δογματικής ΠΚΣ και της κατακερματισμένης νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και οι καταλήψεις θα ξαναγίνουν σύνηθες φαινόμενο, αφού κανείς δε θα υπάρχει να αρθρώσει θεσμικό αντίλογο στις οργανωμένες μειοψηφίες. Ακόμα όμως και να έρθει η Νέα Δημοκρατία στα πράγματα, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως το όραμα της ανασύστασης/αναδιάρθρωσης της ΕΦΕΕ, θα πάρει τελικά σάρκα και οστά. Δε φτάνει να νομοθετηθεί το ΕΣΥΦ. Απαιτούνται ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις. Μήπως τελικά, παρά τις καλές προθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την πρότασή του αντί για ένα βήμα μπροστά, θα κάνουμε δύο βήματα πίσω;

Το πιο εξοργιστικό όλων βέβαια, είναι η διγλωσσία των ανθρώπων που σήμερα βρέθηκαν να κρατούν στα χέρια τους τις τύχες της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αύριο, μεθαύριο θα κληθούν να εφαρμόσουν αυτά που εξαγγέλθηκαν. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, ο Αναπληρωτής Γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΕΙ, σε ανάρτησή του στο facebook κάνει λόγο για «αίσθημα ευθύνης απέναντι σε όλους όσους επιβραβεύουν τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με τη στήριξή τους κάθε Μάιο». Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η χθεσινή παρέμβαση του Αντιπροέδρου της ΟΝΝΕΔ στον Eλεύθερο Tύπο. Προσπαθούν έτσι να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις. Να παραπλανήσουν τα μέλη και τους φίλους της οργάνωσης.  Πως τάχα δεν μπαίνει λουκέτο στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Για να συνεχίσουν να πατάνε σε δύο βάρκες. Για να μπορούν να επωφελούνται της εύνοιας του περιβάλλοντος του προέδρου χωρίς ταυτόχρονα να χάσουν τα όποια ερείσματα νομίζουν πως διατηρούν στην οργάνωση. Σας φαίνεται έντιμο;

Τι άλλο είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Είπε πως «οι φοιτητές δεν πρέπει να ψηφίζουν στις εκλογές για την ανάδειξη των πρυτανικών οργάνων». Πράγματι, δεν πρέπει να ψηφίζουν. Και δεν ψηφίζουν. Εδώ και εφτά ολόκληρα χρόνια (νόμος 4009/11). Είναι να απορεί κανείς. Δε βρέθηκε ούτε ένας από την ηγεσία της ΟΝΝΕΔ να τον ενημερώσει;  Μίλησε ακόμη για αναθεώρηση του Άρθρου 16. Μίλησε για  Ιδιωτικά πανεπιστήμια. Μίλησε για διασύνδεση του πανεπιστημίου με την αγορά εργασίας. Μίλησε για άρση του ασύλου ανομίας. Σύμφωνοι! Ξέχασε όμως να αναφέρει πως αν δεν ήταν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που όλοι σήμερα πετροβολούν, τα θέματα αυτά για τα οποία αγόρευε με άνεση, θα θεωρούνταν ακόμα ταμπού. Ξέχασε να αναφέρει πως πολύ πριν απ’ αυτόν, υπήρξαν χιλιάδες νέοι άνθρωποι, προερχόμενοι από τα μεσαία και λαϊκά στρώματα της δοκιμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας, που υπερασπίστηκαν αυτές τις ιδέες με σθένος και αποφασιστικότητα. Όχι απέναντι σε κάποιο καλοπροαίρετο κομματικό ακροατήριο. Ούτε απέναντι σε φώτα, κάμερες και δημοσιογράφους. Απέναντι σε καδρόνια και σιδηρολοστούς. Με μοναδικό υποβολέα τη συνείδησή τους, όχι απόρρητες δημοσκοπήσεις και καλοπληρωμένα επικοινωνιακά επιτελεία.

Συμμερίζομαι σε γενικές γραμμές το όραμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για μια σύγχρονη πολιτική νεολαία. Για μια νεολαία απαλλαγμένη από τις παθογένειες του χθες. Για μια νεολαία που θα συνεχίσει να ακροβατεί στην αιχμή της πρωτοπορίας. Θεωρώ όμως πως η υλοποίησή του οράματος αυτού δεν είναι υπόθεση της ολιγομελούς και αποκομμένης από την πραγματικότητα κλίκας των τριανταπεντάρηδων που μέμφονται το παλιό ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν την πιο πιστή του απομίμηση. Είναι υπόθεση όλων μας. Και κάτι τελευταίο. Εδώ δεν είναι Αμερική. Και παρακολουθώντας το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης που λαμβάνει χώρα στα πανεπιστήμια της Αμερικής (ανάμεσα στους υποστηρικτές του Milo Yannopoulos και τους επικριτές του) πείθομαι ακόμη περισσότερο ότι δεν πρέπει να γίνουμε Αμερική.

Ξέρω πως σας κούρασα. Κάποιος όμως έπρεπε να τα πει. Μπορεί πλέον να μην είμαι μάχιμος συνδικαλιστής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Εν τούτοις, είμαι σε θέση να γνωρίζω πως ο πυρσός που πέρασε κάποτε και από τα χέρια μου καίει ακόμα στα χέρια των παιδιών που ήρθαν μετά από μένα. Για αυτό και αισθάνθηκα βαθιά την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια. Όπως έκανα πάντα. Χωρίς φόβο και πάθος. Με μόνο γνώμονα το καλό της παράταξης. Ξέρω πως η παρέμβασή μου δε θα συγκινήσει κανέναν από αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Παρ’ όλα αυτά ζητάω, με όλη τη δύναμη της φωνής μου, να δοθεί επιτέλους ο λόγος στη ζώσα οργάνωση. Να δοθεί επιτέλους ο λόγος στα παιδιά της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ! Ζητάω να συγκληθεί άμεσα η Εθνική Συνδιάσκεψη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, το μοναδικό όργανο που είναι αρμόδιο να πάρει  τις κρίσιμες εκείνες αποφάσεις για το παρόν και το μέλλον της οργάνωσης. Για να γίνουν πράξη όλες οι απαραίτητες τομές, στη γενική κατεύθυνση όσων εξήγγειλε και ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Για μια σύγχρονη πολιτική νεολαία που θα ατενίζει περήφανα το μέλλον, χωρίς να αισθάνεται ενοχές για το παρελθόν της.

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

BLOGS

Αξίζει ο Σεπτέμβρης μια δεύτερη ευκαιρία;

Published

on

31 Αυγούστου σήμερα… και κάπως έτσι κλείνει επισήμως και ο φετινός κύκλος ενός καλοκαιριού, το οποίο αναμφισβήτητα κερδίζει την αγάπη μας ανάμεσα στις υπόλοιπες εποχές. Επομένως, η άφιξη του Σεπτεμβρίου και κατ’επέκταση η σηματοδότηση της άφιξης του φθινοπώρου αποτελεί ένα γκρίζο σημείο στις ψυχές μας, ειδικότερα σε εμάς τους φοιτητές (για ευνόητους λόγους).

Ωστόσο, μήπως να προσπαθούσαμε να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στον Σεπτέμβρη; Κακά τα ψέματα, λοιπόν από μικρά παιδιά έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε αυτόν τον μήνα ως την αρχή της χρονιάς καθώς ισοδυναμεί με επιστροφή στα σχολικά θρανία, στην καθημερινότητα, στις επαγγελματικές υποχρεώσεις καθώς επίσης και στο τέλος των διακοπών και της ξεκούρασης.

Όμως, με μια δεύτερη σκέψη μήπως να δούμε αυτόν τον διφορούμενο μήνα ως μια καλή στιγμή για να θέσει κανείς τους στόχους του και να προσπαθήσει να τους υλοποιήσει; Πιο συγκεκριμένα, σε σύγκριση με τους στόχους που θέτουμε στην αρχή κάθε χρονιάς, οι στόχοι του φθινοπώρου χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο κίνητρο καθώς μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, οι μπαταρίες μας έχουν φορτίσει και αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με θετική διάθεση και περισσότερη ενέργεια και όρεξη.

Επομένως, τώρα και επισήμως είναι η στιγμή να δώσεις στον εαυτό σου την υπόσχεση ότι η ζωή σου θα αλλάξει… έτσι όπως την φαντάζεσαι, χωρίς άλλες αναβολές, φόβο, αναποφασιστικότητα, που δεν σου επιτρέπουν να κάνεις το μεγάλο βήμα, να πάρεις αυτό το ρίσκο. Έτσι, ως συμπέρασμα αυτών των παραπάνω σκέψεων το καλοκαίρι μπορεί να έφυγε, αλλά η ανανεωμένη διάθεση που απέκτησες είναι ”έτοιμη” για νέες προκλήσεις, με την προϋπόθεση απλώς να τηρήσεις όλα όσα έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου, όλα όσα έχεις προσθέσει στη λίστα σου!

Ο Σεπτέμβρης είναι ο πιο ιδανικός μήνας για να θέσουμε τους στόχους μας, για καινούριες και υπέροχες προκλήσεις.

Continue Reading

BLOGS

Καλό ταξίδι σ’ έναν ήρωα πατριώτη!

Published

on

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τη Supreme Clicks, το 2015, στον ουρανό της Θεσσαλονίκης.

Σε μια εποχή όπου το φαίνεσθαι κυριαρχεί και η παγκοσμιοποίηση φθείρει τον σύγχρονο άνθρωπο δημιουργώντας ρήγματα στην έννοια του πατριωτισμού καθώς αποσυνδέει τους πολίτες από τις εθνικές τους ρίζες, κάποιοι παραμένουν πατριώτες και δίνουν και την ζωή τους για την χώρα τους. (more…)

Continue Reading

BLOGS

Το μέρισμα των εκλογών

Published

on

Ένα εικοσιτετράωρο μετά τις εκλογές, προσπάθησα ψύχραιμα να βγάλω κάποια συμπεράσματα.

Δεν θέλω να είμαι ούτε από αυτούς που θριαμβολογούν, ούτε από αυτούς που κακομοίρικα μηδενίζουν τα πάντα.

Γράφει ο Ευριβιάδης Ελευθεριάδης

Καταρχήν, ήταν η πιο καθαρή και διαφανής διαδικασία, που έχω παρατηρήσει όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, να συμμετέχει σε τέτοιες εκλογές.

Η ευθύνη αλλά και τα συγχαρητήρια, ανήκουν στον κ. Αλιβιζάτο και την επιτροπή του, που διοργάνωσαν όλη αυτή τη διαδικασία χωρίς μομφές και παρατράγουδα. Η προοδευτική παράταξη μετά το άνοιγμα των διαδικασιών που ξεκίνησε το 2004, και ακολούθησαν τα υπόλοιπα κόμματα, πρωτοτύπησε και με τα δύο τηλεοπτικά ντιμπέιτ, και με την online διασφάλιση της ψηφοφορίας.

Επιπλέον σημαντικό, η μεγαλύτερη μέχρι τώρα διασπορά εκλογικών τμημάτων στο εξωτερικό, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Τι κρατάω εγώ από αυτές τις εκλογές:

  1. Η συμμετοχή, σίγουρα ξεπέρασε τις προσδοκίες όλων. Ο στόχος ξεπεράστηκε, από μόνο του αυτό, δίνει ένα τόνο επιτυχίας, αλλά και αισιοδοξίας για το χώρο.
  2. Η μεγάλη συμμετοχή οφείλεται κατά τη γνώμη μου σε αρκετούς και διαφορετικούς λόγους. Αφενός στους πολλούς και σοβαρούς υποψηφίους, που κινητοποίησαν στελέχη και φίλους σε ολόκληρη τη χώρα, και αυτοί με τη σειρά τους κινητοποίησαν όλη αυτή τη μεγάλη μάζα. Γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν είναι ούτε αρνητικό, ούτε μεμπτό.
  3. Δεύτερη αιτία της συμμετοχής είναι η μεγαλύτερη πολιτικοποίηση που παρουσιάζει ο χώρος της κεντροαριστεράς, δημιουργώντας ένα μεγάλο σύνολο ενεργών πολιτών, που εύκολα θα κινητοποιηθούν σε διαδικασίες εσωκομματικών εκλογών.
  4. Τρίτη αιτία είναι το ξέσπασμα, που κατά τη γνώμη μου ζητούσε ο ενεργός κόσμος του προοδευτικού χώρου. Ένα ξέσπασμα, που προέρχεται από την πίεση που δέχτηκε ο κόσμος αυτός, λόγω τα συνεπής στάσης που κράτησε στα χρόνια της κρίσης. Ξέσπασμα που προήλθε και από την πολύχρονη αναμονή σχετικά με την περιβόητη ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.
  5. Στις εκλογές αυτές, νομίζω ότι το κέντρο σε μεγάλο βαθμό γύρισε την πλάτη του στην υπόθεση Κεντροαριστερά. Ήταν κατά κάποιο τρόπο εσωτερική υπόθεση. Αυτό φάνηκε κυρίως από το μικρό ποσοστό του Σταύρου Θεοδωράκη, αλλά και από τα υψηλά ποσοστά των κατεξοχήν υποψηφίων που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, της Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη.
  6. Είναι περίεργο, αλλά για να μην εξελιχθεί η όλη υπόθεση σε ένα πράσινο ΚΚΕ, με 200,000 ενεργά μέλη και μόνο διπλάσιες ψήφους στις Εθνικές εκλογές, πρέπει να σηματοδοτηθεί μία αλλαγή, ένα νέο ξεκίνημα. Καλώς ή κακώς, νέο πολιτικό ακροατήριο στην υπόθεση αυτή έφεραν οι Θεοδωράκη και Καμίνης. Δεν είναι αμελητέα η δεξαμενή τους αθροιστικά, 25%, αλλά είναι ιδιαίτερα δύσκολο η νέα ηγεσία να μπορέσει να τους κρατήσει συνολικά, καθώς το πολιτικό φάσμα άνοιξε αρκετά αλλά με σαφή επικράτηση του «πασοκικού» προσήμου.
  7. Σε μία τέτοια εποχή, κρίσης οικονομικής και πολιτικής, είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι χιλιάδες άτομα επέλεξαν να κάτσουν και να στελεχώσουν τις χίλιες και κάλπες σε όλη τη χώρα. Πρόχειρα εκτιμώντας, πάνω από 8.000 άτομα βόηθησαν να πραγματοποιηθούν αυτές τις εκλογές χωρίς προβλήματα. Από τις εφορευτικές επιτροπές, τους χειριστές των tablets, μέχρι και τους αντιπροσώπους των υποψηφίων, όλοι αυτοί οι ενεργοί πολίτες αφιέρωσαν μία ολόκληρη μέρα για αυτό το πολιτικό γεγονός.

Δεν ξέρω πόσο μεγάλο θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της ιστορίας. Πέρα από τις προσωπικές επιλογές, και με ένα μεγάλο μειονέκτημα να είναι η ηλικιακή κατανομή των ψηφοφόρων, η υπόθεση νέος φορέας έχει ενδιαφέρον. Σίγουρα έδειξε ότι κάτι παραμένει ζωντανό στο χώρο που πολιτικά πρωταγωνίστησε στη μεταπολίτευση. Έχει τόσο ενδιαφέρον και αγωνία για πολλούς, που μέχρι και τον Πρωθυπουργό ώθησε να προσπαθήσει να «κλέψει» την παράσταση μοιράζοντας άρον άρον το κοινωνικό μέρισμα.

Continue Reading

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ SKG247.gr ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

LISTEN LIVE

LIKE US ON FACEBOOK

Instagram #skg

TRENDING

Copyright © 2018 SKG 24|7 Powered by Wordpress.