Connect with us

MOVIES

Τι να δω: Birdman (or The Unexpexpected Virtue of Ignorance)

Published

on

 

Σε μια εποχή  όπου η τεχνολογία έχει φτάσει στο σημείο να μπορεί να κάνει ακόμα και την πιο τρελή φαντασία ενός σκηνοθέτη πραγματικότητα, που υπάρχει πλήθος πολύ καλών ηθοποιών και  τα στάνταρ του κοινού, κριτικού και μη, είναι αρκετά υψηλά, είναι σπάνιες οι ταινίες που μπορούν να χαρακτηριστούν κινηματογραφικές εμπειρίες. Τα σενάρια δείχνουν να επαναλαμβάνονται, η σκηνοθεσία να μένει πιστή σε κανόνες που προηγούμενες ταινίες έχουν θεσπίσει και οι ηθοποιοί να παίζουν παρόμοιους ρόλους επανειλημμένα. Λίγες είναι οι ταινίες που προσφέρουν κάτι διαφορετικό και ακόμα λιγότερες αυτές που καταφέρνουν και το κάνουν με έναν ικανοποιητικό τρόπο. Μία από αυτές είναι και η ταινία του Alejandro Gonzalez Ignaritu, Birdman που βγήκε το 2014. Μία ταινία που συνδυάζει μαύρο χιούμορ με καλοστημένους χαρακτήρες και ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία, κερδίζοντας έτσι 2 Όσκαρ, για καλύτερη σκηνοθεσία και καλύτερη ταινία της χρονιάς.

 

ΣΕΝΑΡΙΟ: Το σενάριο της ταινίας είναι σχετικά απλό χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι ρηχό ή χωρίς ενδιαφέρον. Ένας ηθοποιός που έγινε διάσημος παίζοντας σε υπερηρωικές ταινίες, αλλά χωρίς να έχει καταφέρει να κάνει μια αξιοσημείωτη καριέρα πέρα από αυτό, προσπαθεί χρόνια αργότερα να φτιάξει το όνομα του ανεβάζοντας ένα θεατρικό έργο, όπου έχει αναλάβει την διασκευή, την σκηνοθεσία αλλά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο αριθμός των πρακτικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει συναγωνίζεται αυτόν των ψυχολογικών, καθώς ο Ρίγκαν έρχεται σε σύγκρουση με τους ηθοποιούς, τους κριτικούς, τα μέλη της οικογένειας του και, κυρίως, τον ίδιο του τον εαυτό.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ/ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Οι χαρακτήρες δεν είναι πολλοί, αλλά όλοι τους παίζουν σημαντικό ρόλο. Στον ρόλο του Ρίγκαν Τόμσον πρωταγωνιστεί ο Michael Keaton και με φαντασμαγορικό τρόπο παίζει έναν προβληματισμένο άνθρωπο που, όπως είπε και ο ίδιος ο ηθοποιός, «τα επίπεδα του έχουν επίπεδα». Συμπρωταγωνιστής του Ρίγκαν είναι ο Μάικ, ένας ηθοποιός που έχει χάσει την ικανότητα να διαχωρίζει τον αληθινό του εαυτό από τους ρόλους που παίζει. Φυσικά ο χαρακτήρας δεν θα ήταν ούτε στο ελάχιστο τόσο ενδιαφέρων αν δεν τον υποδυόταν ο εκπληκτικός (και εγκληματικά αδικημένος από τα Oscars) Edward Norton. Την εξίσου ενδιαφέρουσα, από πολλές απόψεις, κόρη του Ρίγκαν παίζει η Emma Stone, η οποία, ακόμα και ανάμεσα στους δυο αυτούς θρύλους του Χόλυγουντ, καταφέρνει να ξεχωρίζει. Το καστ συμπληρώνουν η Naomi Wats και ο Ζακ Γαλλιφιανάκης, ο οποίος δείχνει ένα απροσδόκητο ταλέντο στη σοβαρή ηθοποιία.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αυτό είναι το σημείο που η ταινία πραγματικά γίνεται πρωτοποριακή. Με εξαίρεση δύο πολύ μικρές σκηνές, όλη η ταινία φαίνεται σαν να έχει γυριστεί σε ένα πολύ μακρύ μονοπλάνο. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατο αλλά το κόψιμο των, ούτως ή άλλως μεγάλων, σκηνών, γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνεται η εντύπωση πως δεν υπάρχουν καθόλου κοψίματα. Αυτή η τεχνική, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η όλη ιστορία διαδραματίζεται μέσα σε μόνο ένα οικοδομικό τετράγωνο, δημιουργεί ένα κλειστοφοβικό κλίμα, καθώς δίνεται η αίσθηση πως οι χαρακτήρες είναι εγκλωβισμένοι, σωματικά και ψυχικά, στο χώρο του θεάτρου. Όσο η ταινία προχωράει ο Ρίγκαν γίνεται όλο και πιο ψυχολογικά ασταθής, δημιουργώντας ένα κλίμα άγχους και αβεβαιότητας καθώς η πραγματικότητα μπλέκεται επικίνδυνα με τη φαντασία του.

ΜΟΥΣΙΚΗ: Άλλο ένα σημείο που η ταινία ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες. Ενώ οι περισσότερες ταινίες του Χόλυγουντ προσλαμβάνουν από τραγουδιστές μέχρι ολόκληρες ορχήστρες για να φτιάξουν τη μουσική τους, το soundtrack του Birdman  αποτελείται μόνο από ντραμς. Σε όλη τη διάρκεια της ταινία ο ρυθμός των ντραμς αλλάζει, έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει την ψυχολογική κατάσταση του Ρίγκαν δίνοντας μερικές φορές την εντύπωση πως είναι μία μουσική που μόνο ο Ρίγκαν ακούει. Το ενδιαφέρον είναι πως παρόλο που δεν υπάρχει ιδιαίτερη ποικιλία στα είδη της μουσικής που ακούγονται, το ανορθόδοξο αυτό soundtrack καταφέρνει να μην γίνεται μονότονο ή βαρετό.

Σε γενικές γραμμές το Birdman είναι μια καλογυρισμένη ταινία με εξαιρετική ηθοποιία και ενδιαφέρουσα μουσική, και κάνει πολύ καλή δουλειά στο να συνδυάζει στοιχεία ψυχολογικού δράματος με μαύρο χιούμορ. Ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της ταινίας ειναι το γεγονός πως πρόκειται, στον πυρήνα της, για μία έξυπνη παρωδία της καριέρας του ίδιου του Michael Keaton, καθώς η ιστορία του ηθοποιού και του χαρακτήρα που υποδύεται έχουν τρανταχτές ομοιότητες. Φυσικά, καθώς καμία ταινία δεν είναι τέλεια, έχει κάποια προβλήματα. Το χιούμορ της δεν είναι για όλους και το τέλος αφήνει κάποιες ερωτήσεις του θεατή αναπάντητες, αλλά τελικά είναι μια ταινία που κάθε άνθρωπος ο οποίος θέλει να αποκαλεί τον εαυτό του «σινεφίλ» οφείλει να δει, ακόμα και αν είναι μόνο και μόνο για να πει πως τελικά δεν του άρεσε.

Πηγες: giphy.com, wikipaidia.com, http://7wallpapers.net/birdman

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ENTERTAINMENT

Video Club: Death Proof

Published

on

“Death Proof has got to be the worst movie I ever make. And for a left-handed movie, that wasn’t so bad, all right ?”

Αυτά δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο ίδιος ο Quentin Tarantino (2012, THR Table Interview) για την 6η του ταινία, η οποία γυρίστηκε το 2007 και κυκλοφόρησε μαζί με την ταινία “Planet Terror” του Robert Rodriguez σε μορφή double-bill, υπό τον κοινό τίτλο “Grindhouse”. Από ό,τι κατάλαβα, αυτό σημαίνει ότι οι δύο ταινίες παιζόταν συνεχόμενα, με το ίδιο εισιτήριο. BRING THAT BACK

Ωστόσο, πριν ξεφύγουμε, ας δούμε λίγο γιατί πρέπει να δώσεις μια ευκαιρία σε αυτήν την ταινία, έστω και χωρίς τον παλαιό του “σύντροφο” στις κινηματογραφικές αίθουσες. Did you hear me, butteflies?

grindhouse GIF

Κατά τη διάρκεια του έργου, παρακολουθούμε τον διαβολικό Stuntman Mike (Kurt Russel), έναν κασκαντέρ του Hollywood, να παρακολουθεί 2 ξεχωριστές παρέες γυναικών, τις οποίες προσπαθεί (ή και επιτυγχάνει) να εξοντώσει χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του ως φονικό όπλο. Όντας κυρίαρχος του εαυτού του και εξαιρετικός οδηγός, δεν πιστεύει πως υπάρχει εμπόδιο στο αιματοβαμμένο διάβα του. Πόσο δίκιο έχει όμως;

kurt GIF

Το πρώτο που ξεχωρίζει κανείς σε αυτήν την ταινία είναι η αισθητική της. Τόσο τα παλαιάς κυκλοφορίας αυτοκίνητα, όσο και η επεξεργασία του film σε μεταφέρουν αρκετές δεκαετίες πίσω, ενώ διαφέρουν από ιστορία σε ιστορία – ακόμα και από μέρος της μίας ιστορίας σε άλλο. Ο Tarantino μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, ίσως όταν το double bill αποτελούσε ακόμα καθημερινή πραγματικότητα. Το άλλο αξιοπρόσεχτο του έργου είναι τα πολυάριθμα πλάνα που εστιάζουν σε ένα συγκεκριμένο φετίχ του σκηνοθέτη: τα γυναικεία πόδια. Αν λοιπόν ανήκετε και εσείς σε αυτήν την “συνομοταξία”… δεν θα μείνετε ανικανοποίητοι.

  death proof GIF

Όσον αφορά τους ηθοποιούς, κάνουν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΑΛΑ τη δουλειά τους. Ο Kurt Russel είναι απολαυστικά και πολύ ρεαλιστικά κακός, καθώς υποδύεται έναν άκρως επικίνδυνο, αδίστακτο ψυχοπαθή, με ανθρώπινες όμως αδυναμίες και πάθη. Οι 2 κοριτσοπαρέες δείχνουν λες και γνωρίζονται χρόνια μεταξύ τους : έχουν απίστευτη χημεία, σε σημείο που κρατάνε το ενδιαφέρον σου αμείωτο και το βλέμμα σου καρφωμένο στην οθόνη, ακόμα κι όταν μιλάνε για τελείως αδιάφορα γεγονότα και καταστάσεις. Και, εντάξει, όσοι ένοχοι κι αν νιώθουμε, ας το παραδεχτούμε : είναι και λίγο – μια σταλιά μωρέ – όμορφες.

Σχετική εικόνα

                                Η Sydney Poitier στον ρόλο της Jungle Julia. Marry me?

Ξεχωριστή μνεία οφείλει να γίνει (προσωπικά μιλώντας) στην διάσημη πλέον Rosario Dawson (Marvel’s Daredevil, Men in Black, Unstoppable) και στην Tracie Tomas, οι οποίες σε συναρπάζουν με την ενέργεια και τη ζωντάνια που χρησιμοποιούν για να δώσουν ζωή στους χαρακτήρες τους. Αν είναι μία σκηνή που αξίζει, είναι σίγουρα αυτή που αυτές και οι άλλες δύο κολλητές φίλες τους (Mary Elisabeth Winstead και Zoe Bell) συζητάνε για την ζωή τους, για την καριέρα και για τα αισθηματικά τους. Deal with it.

Όσον αφορά τώρα την σκηνοθεσία και το σενάριο… Tarantino. Καλησπέρα σας.

shocked quentin tarantino GIF

Η σκηνοθεσία του δεν μας έχει απογοητεύσει, οπότε γιατί να το κάνει τώρα; Ο κύριος που βλέπετε πάνω να το ζει με το ποτάκι του ξέρει να “κατασκευάζει” πλάνα και να μας βάζει μέσα στην ταινία που βλέπουμε, ξεφεύγοντας από τις συνηθισμένες οπτικές γωνίες. Η δράση εξαιρετική, καθώς εναλλάσσεται με τον έντονο και διαρκή διάλογο και σε κάνει να παθιάζεσαι και να αγωνιάς μέχρι το τέλος. Η πλοκή είναι σχετικά απλή, αλλά οι διάλογοι είναι απόλυτα φυσικοί και καλογραμμένοι, γεγονός που σίγουρα συμβάλει στη χημεία που προαναφέραμε.  Ας το γενικέψουμε βασικά: ΟΛΟ το σενάριο είναι φυσικό και καλογραμμένο, και, ως αποτέλεσμα, τόσο οι διάλογοι όσο και οι χαρακτήρες.

Αποτέλεσμα εικόνας για death proof

Επιπρόσθετα, πως θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την μουσική; Εξίσου βγαλμένη από άλλη εποχή, μας εναρμονίζει και μας εντάσσει στο κλίμα του έργου, συνοδεύοντας το όπως χρειάζεται. Από εδώ έγινε διάσημο και ένα τραγούδι το οποίο σίγουρα θα ξέρετε:

 

Εν ολίγοις, αρκεί να αναφέρω ότι δεν είμαι άτομο που θα δει συχνά δεύτερη φορά μια ταινία. Και ήδη σχεδιάζω την επόμενη φορά που θα ξαναβάλω να παίζει το “Death Proof”. Πίστεψε με, λέει πολλά. Αλλά όχι τόσα όσα λέει η ίδια η ταινία. Διαπίστωσε το και μόνος σου, αλλιώς ποιος ξέρει: μπορεί να προκαλέσεις την οργή του πιο φονικού κασκαντέρ του κινηματογράφου… θα το ρισκάρεις;

rose mcgowan dp GIF

 

Πηγές : pinterest.com, wikipedia.com, giphy.com, letterboxd.com

 

 

 

 

 

Continue Reading

ENTERTAINMENT

Video Club: Get Out

Published

on

Hello there! Been a while, right? Εξεταστική, άγχος, πιεσμένος χρόνος και δεν συμμαζεύεται, για ακόμα μια φορά. Ξέρω, σας παράτησα μοναχούς στην πιο – ωχ ναι, τώρα γράφει και ο Χρήστος. Κακό. Αν και, εδώ που τα λέμε, ακόμα χειρότερο είναι το να μην έχεις τσεκάρει καν τα κείμενα του. Αφού λοιπόν τα διαβάσεις και αυτά, έχεις το ελεύθερο να συνεχίσεις στην δική μου πρόταση για αυτήν την εβδομάδα.

Μιας και όλοι μας διανύσαμε σχετικά πρόσφατα αυτήν την δύσκολη περίοδο (όπου “πρόσφατα”, insert “1 μήνας και βάλε”), θεώρησα πως είναι σωστό να πιάσουμε ένα σχετικό συναίσθημα: τον τρόμο. Η ταινία που θα σχολιάσουμε σήμερα έκανε θραύση το προηγούμενο – πλέον – έτος και αξίζει αναμφισβήτητα την προσοχή σας: Get Out!

Σχετική εικόνα

To “Get Out” είναι ένα έργο τρόμου, γυρισμένο από τον Jordan Peele (σημειωτέον, πρόκειται για την πρώτη του ταινία) και κάθε άλλο παρά αποτυχημένο μπορεί να χαρακτηριστεί: 4 υποψηφιότητες για τα φετινά Όσκαρ (Best Director, Best Actor, Best Original Screenplay, Best Picture), εκ των οποίων απέσπασε το ένα (Best Original Screenplay) και ένα box office ύψους 254 εκατομμυρίων (έναντι των 4,5 του budget). Για πάμε όμως να δούμε έναν από τους βασικούς λόγους αυτής της επιτυχίας: την υπόθεση.

Αποτέλεσμα εικόνας για get out oscar

O σκηνοθέτης Jordan Peele παραλαμβάνει το Όσκαρ Καλύτερου                                            Πρωτότυπου Σεναρίου

Όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά για τον Chris (Daniel Kaluuya): είναι νέος, η δουλειά του ως φωτογράφος πάει καλά, και έχει βρει τον έρωτα στο πρόσωπο της κοπέλας του, Rose (Allison Williams). Ωστόσο, όταν έρχεται η ώρα να γνωρίσει τους γονείς της, φοβάται πως το γεγονός ότι είναι Αφροαμερικάνος θα τους επηρεάσει αρνητικά. Και, εν μέρει, οι φόβοι του αρχίζουν σιγά-σιγά να δικαιώνονται: αν και, στην επιφάνεια, όλα δείχνουν φυσιολογικά στο εξοχικό σπίτι της οικογένειας της Rose (Catherine Keener και Bradley Whitford), σιγά-σιγά ο Chris αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά. Μονάχα που δεν έχει ιδέα πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτό το κάτι… ή πόσο επικίνδυνο είναι.

Scared Get Out GIF by Get Out Movie

Είχα την ευκαιρία να δω αυτό το έργο στο σινεμά… ΚΑΙ ΑΞΙΖΕ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ. Πρόκειται για ένα έργο που δεν θα σας τρομάξει τόσο: τα jumpscare δεν είναι τόσο συχνά, ενώ το gore υπάρχει μόνο όταν είναι απαραίτητο. Αυτό που έκανε τη διαφορά για εμένα ήταν η ανατριχίλα που με κυρίεψε μόλις τα πράγματα άρχισαν να “στραβώνουν”. Αντί να πετάγομαι ανά διαστήματα από την καρέκλα μου, ίσα-ίσα για να βγω από τη νάρκη μιας κλισέ, βαρετής υπόθεσης, ήμουν καθηλωμένος στην θέση μου και πάλευα να κατευνάσω την ολοένα και αυξανόμενη ανησυχία μου, η οποία παρέμεινε στα ύψη μέχρι το τέλος. Πρόκειται για ένα συναίσθημα το οποίο σπανίζει από τα σύγχρονα έργα τρόμου, τα οποία συνήθως ποντάρουν σε δοκιμασμένες συνταγές και υπερβολικό splatter.

Black No Way GIF by Get Out Movie

Άλλο ένα μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της ταινίας είναι το κωμικό της στοιχείο: μονάχα εκεί που χρειάζεται και χωρίς καμία υπερβολή, εμφανίζονται κωμικές ατάκες και στιγμιότυπα – κυρίως από έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα, αλλά ας μην προτρέχουμε – που αποφορτίζουν την ένταση και μας χαλαρώνουν από την αγωνία της ταινίας.

get out no GIF by Get Out Movie

Φυσικά, κύριος παράγοντας όλων των παραπάνω είναι η εξαιρετική σκηνοθεσία και το ευρηματικό σενάριο: χωρίς υπερβολές και περιττές “σάλτσες”, περνάνε ένα ισχυρό αντιρατσιστικό μήνυμα σε μια χώρα που αποδεικνύει μέρα με τη μέρα πόσο το χρειάζεται. H δράση είναι και αυτή παρούσα, συμβάλλοντας στο αίσθημα ανησυχίας που αναφέραμε και ενισχύοντας τη δυναμική των χαρακτήρων. Τέλος, αν υπάρχει κάτι άλλο που αξίζει να σχολιαστεί, αυτό είναι η αισθητική ομορφιά της ταινίας: βρήκα τη φωτογραφία και τα χρώματα ιδιαίτερα γοητευτικά, αν και μάλλον αυτό είναι περισσότερο προσωπική γνώμη. Τα μεγάλα, εξοχικά σπίτια πάντα με γοήτευαν, κυρίως γιατί δεν μένω σε ένα από αυτά (παύση για θρήνο, συνεχίζουμε).

Ολοκληρώνοντας, το Get Out είναι μια από τις ταινίες τις περασμένης χρονιάς που αξίζει οπωσδήποτε να τσεκάρεις. Ειδικά αν έχεις όρεξη για ένα παλιό, καλό, ανατριχιαστικό thriller. Enjoy!

scared get out GIF by Get Out Movie

 

 

 

 

 

Πηγές: wikipedia.com, giphy.com, thecrimson.com, straightfromamovie.com, time.com

 

Continue Reading

MOVIES

Bram Stoker’s Dracula (1992)

Published

on

Αίμα, παλουκώματα, σταυροί. Ο μύθος του Βρικόλακα μου φαινόταν από πάντα γοητευτικός και τα τελευταία χρόνια, προς μεγάλη μου ευχαρίστηση, έχουν γίνει πολλές μεταφορές αυτού του μύθου τόσο στη μικρή όσο και στη μεγάλη οθόνη. Μετά την απογοήτευση του Twilight, 7 κύκλους True Blood και άλλους 8 Vampire Diaries (καθώς το True Blood τελείωσε) αποφάσισα να ξαναγυρίσω στην πρώτη ταινία που με έκανε πραγματικά να αγαπήσω  αυτά τα πλάσματα της νύχτας.

ΣΕΝΑΡΙΟ: Όπως άλλωστε φανερώνει και ο τίτλος, η ταινία βασίζεται στο βιβλίο του Bram Stoker Dracula, το πρώτο έργο που ένωσε το όνομα του πραγματικού Κόμη με τον εν λόγω μύθο. Αν και οι ομοιότητες είναι πολλές, η ταινία αλλάζει λίγο την ιστορία, δίνοντας της έναν ρομαντισμό που δεν υπήρχε στο βιβλίο, προσθέτοντας έτσι μια καινούρια πλευρά στον χαρακτήρα του Κόμη. Σε αυτήν την ταινία ο Δράκουλας δεν είναι απλώς ένα τέρας που οι άνθρωποι πρέπει να εξοντώσουν, αλλά είναι επίσης θύμα της πιο αρχαίας κατάρας αυτού του κόσμου: του έρωτα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως στοιχεία τρόμου και αγωνίας λείπουν από την ταινία. Μιλάμε για Δράκουλα στο κάτω κάτω.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ/ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Στη ταινία πρωταγωνιστεί ο Gary Oldman στον ρόλο του Δράκουλα και, όπως σε κάθε του εμφάνιση, είναι απλά εκπληκτικός. Σαγηνευτικός σε κάποια σημεία, τρομαχτικός σε άλλα, αποδίδει τέλεια τον πολύπλευρο αυτόν χαρακτήρα, ισορροπώντας ανάμεσα στη φύση του τζέντλεμαν και του τέρατος. Το cast εμπλουτίζει μια ομάδα ενδιαφέροντών δευτερευόντων χαρακτήρων, οι οποίοι, πέρα από το βασικό τους ρόλο στο σενάριο, λειτουργούν και ως αρχέτυπα στη γενικότερη ιστορία. Υπάρχει για παράδειγμα ο Άγγλος ευγενής, η παράδοση, που έρχεται σε αντίθεση με τον Τεξανό κυνηγό κεφαλών, το σύμβολο του αυθορμητισμού του νέου κόσμου. Υπάρχουν δύο νεαρές κοπέλες, προσωποποιήσεις της αθωότητας και της ακολασίας. Και στη μέση όλων ο καθηγητής Van Hellsing, συνδυάζοντας στον χαρακτήρα του στοιχεία από όλα τα αρχέτυπα, γίνεται ο ενορχηστρωτής της «καλής πλευράς». Ανάμεσα στο cast ξεχωρίζουν η Winona Ryder (Stranger Things) και ο Anthony Hopkins (Westworld), οι οποίοι κάνουν μια καλή ταινία ακόμα καλύτερη, καθώς και ο Keanu Reeves (Matrix) ο οποίος… κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Την σκηνοθεσία και παραγωγή της ταινίας αναλαμβάνει ο Francis Ford Coppola και αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετά καλός λόγος για να την δει κάποιος. Από την τριλογία The Godfather μέχρι το Apocalypse now δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς πως ο σκηνοθέτης αυτός έχει γράψει Ιστορία . Δίνοντας εικόνα στον ανατριχιαστικό κόσμο του Stoker, ο Coppola προσκαλεί τον θεατή σε μία βικτοριανή εποχή, όπου τα σκοτεινά σοκάκια κρύβουν παραπάνω από τους συνηθισμένους κινδύνους και τα μεγάλα κάστρα στις επαρχίες είναι σίγουρα στοιχειωμένα. Κάθε σκηνή της ταινίας είναι τόσο καλά στημένη, σε σημείο να μπορεί να σταθεί από μόνη της, ενώ υπάρχει και πληθώρα διαφορετικών ειδών σκηνές, από τον τρόμο μέχρι τον ρομαντισμό και από τσάι στην Αγγλική εξοχή μέχρι σκηνές καταδίωξης. Έχουν γυριστεί και άλλες ταινίες για αυτόν τον χαρακτήρα, αλλά καμία δεν προσφέρει μία εμπειρία σαν αυτήν. Και ο Coppola είναι ένας από τους βασικούς λόγους που αυτό συμβαίνει.

 

ΜΟΥΣΙΚΗ: Η μουσική της ταινίας έρχεται για να τονώσει την εμπειρία αυτή. Τα ορχηστρικά κομμάτια του Soundtrack δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σκοτεινού παραμυθιού, ενώ σε κάποια σημεία η μουσική γίνεται τόσο έντονη, ώστε την πρώτη φορά που είδα αυτήν την ταινία μόνος μου έκλεισα σε κάποιες σκηνές τον ήχο. Γενικά το έργο του συνθέτη Wojciec Kilar (The Pianist) κάνει κάτι παραπάνω από το απλά να συνοδεύει τις σκηνές της ταινίας. Τις ανυψώνει.

Η ταινία αυτή δεν είναι θρίλερ. Όποιος την δει περιμένοντας απλά να τρομάξει μάλλον θα απογοητευτεί. Σίγουρα υπάρχουν κάποια σημεία που ο τρόμος και η αγωνία κορυφώνονται, αλλά θα ήταν άδικο να συγκρίνει κανείς αυτήν την ταινία με τα μοντέρνα θρίλερ που είναι μεν πολύ τρομαχτικά, αλλά δεν προσφέρουν τίποτα άλλο. Το Dracula είναι κατά βάση, ένα love story, που όμως ξεχωρίζει από κάθε άλλη ταινία αυτού του είδους, καθώς είναι τυλιγμένη σε μία σκοτεινή και τρομαχτική ατμόσφαιρα που, όπως και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, καταφέρνει σε ελκύει. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να χαθείς στον μαγευτικό και ανατριχιαστικό κόσμο που το περίεργο αυτό παραμύθι σου προσφέρει.

 

ΠΗΓΕΣ: IMDB, Wikipaidia, The red list, Giphy.com

Continue Reading

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ SKG247.gr ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

LISTEN LIVE

LIKE US ON FACEBOOK

Instagram #skg

TRENDING

Copyright © 2018 SKG 24|7 Powered by Wordpress.