Connect with us

#Popcorn

Τι να δω: Fight Club

Published

on

 

Τί κάνει μια ταινία καλή; Κάποιοι υποστηρίζουν πως μια καλή ταινία πρέπει να έχει αρκετή δράση. Κάποιοι πως μια ταινία είναι όσο καλή όσο και οι χαρακτήρες της. Άλλοι πάλι θα λέγανε πως μία καλή ταινία πρέπει να έχει απρόβλεπτο σενάριο, κάτι που θα κρατήσει τον θεατή σε εγρήγορση. Με το Fight Club φαίνεται πως έχουμε μια ταινία που συνδυάζει όλα αυτά τα στοιχεία.

 

 

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ο πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ένας αρκετά καθημερινός άνθρωπος με αρκετά καθημερινές συνήθειες  και προβλήματα. Εθισμένος στην καθημερινή τηλεόραση, κάνει μια δουλειά που βαριέται και, πιστός στο ιδεώδες του σύγχρονου καταναλωτισμού, αγοράζει συνέχεια πράγματα που δεν χρειάζεται μόνο και μόνο για να τα έχει. Μη μπορώντας να βρει κάποια ιδιαίτερη συγκίνηση στη ζωή του, υποφέρει από αυπνίες. Όλα αυτά θα αλλάξουν όταν θα γνωρίσει τον εντυπωσιακό και εκ διαμέτρου αντίθετο από τον ίδιο, Τάιλερ Ντέρντεν. Μαζί θα ιδρύσουν μια λέσχη πάλης, ένα μέρος όπου άνδρες σαν αυτόν μπορούν να εκτονωθούν παλεύοντας μεταξύ τους. Η ιστορία θα πάρει μια απρόβλεπτη στροφή όταν ο Τάιλερ αρχίζει να οργανώνει αυτά τα μέλη, φτιάχνοντας έναν φασιστικά πειθαρχημένο μικρό στρατό με τον οποίον κηρύττει πόλεμο στη σύγχρονη κοινωνία. Και αυτή είναι μόνο η αρχή…

 

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ/ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Στο ρόλο του πρωταγωνιστή βρίσκεται ο Edward Norton (γνωστός για τις ερμηνείες του σε ταινίες όπως το Birdman και το American History X), ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της εποχής μας, που από ότι φαίνεται δεν υπάρχει ρόλος που να μην μπορεί να παίξει. Ενσαρκώνει αψεγάδιαστα τον ρόλο του σαρκαστικού αφηγητή, που προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει από την βαρετή καθημερινή του ζωή, μόνο και μόνο για να προσπαθήσει μάταια να γυρίσει σε αυτήν όταν συνειδητοποιήσει πόσο εκτός ελέγχου έχει φτάσει η κατάσταση με τη λέσχη πάλης που αυτός και ο Τάιλερ ιδρύσανε. Στο άλλο άκρο βρίσκεται ο Τάιλερ, τον οποίο υποδύεται ο Brad Pitt, που δίνει την εντύπωση πως γεννήθηκε για να παίξει αυτόν τον ρόλο. Ο Τάιλερ είναι ένας άνδρας χωρίς συμβιβασμούς, ακολουθεί μόνο τους κανόνες που ο ίδιος ορίζει για τον εαυτό του και φαίνεται να θέλει να διορθώσει τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου με τον τρόπο που θεωρεί αυτός κατάλληλο. Ενώ ο Edward Norton υποδύεται έναν χαρακτήρα που όλοι μας θα μπορούσαμε να είμαστε, ο  Brad Pitt υποδύεται τον χαρακτήρα που όλοι μας θα θέλαμε να γίνουμε, τουλάχιστον μέχρι να τον γνωρίσουμε καλύτερα. Ανάμεσα τους είναι η Μάρλα, η μόνη γυναίκα στη ταινία, η οποία αν και είναι πιο ψυχικά διαταραγμένη και από τους δυο, καταλήγει με κάποιο τρόπο να γίνεται η φωνή της λογικής στη τρέλα που ακολουθεί την ίδρυση της λέσχης πάλης. Η Helena Bonham Carrter προσφέρει ακόμα μια καταπληκτική ερμηνεία μιας ψυχολογικά ασταθούς γυναίκας, ένα είδος ρόλου που φαίνεται πως είναι πολύ καλή στο να υποδύεται.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον  David Fincher, γνωστό για τα ψυχολογικά του θρίλερ, όπως το Seven (1995) και Gone Girl (2014). Ο Fincher δημιουργεί ένα σκοτεινό και βίαιο κλίμα που με έναν παράξενο τρόπο καταφέρνει να γίνεται ελκυστικό καθώς τοποθετείται ως το άλλο άκρο της βαρετής καθημερινότητας. Αλλάζοντας λίγο την ιστορία του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίζεται και συνδυάζοντας στοιχεία ωμής βίας, ψυχολογικού θρίλερ αλλά και μαύρου χιούμορ, ο Fincher προσφέρει μία ταινία που θα κρατήσει τον θεατή σε εγρήγορση και θα τον βάλει σε σκέψεις καθώς και ένα απρόσμενο τέλος που θα του μείνει αξέχαστο.

 

ΜΟΥΣΙΚΗ: Ο μουσικός ρυθμός αλλάζει προκειμένου να αποτυπώσει καλύτερα τη βία, την κατάθλιψη ή την τρέλα μέσα στην οποία ζουν οι χαρακτήρες της. Είναι από τα είδη των soundtrack  που κάνουν πολύ καλή δουλειά στο να τονίζουν τις σκηνές της ταινίας χωρίς να ξεχωρίζει κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι, με μια μόνο εξαίρεση. Το τραγούδι Where is my mind των Pixies όχι μόνο καταφέρνει μέσα σε τέσσερις λέξεις να δώσει το νόημα όλης της ταινίας, αλλά άρεσε τόσο πολύ στο κοινό ώστε οι πωλήσεις του να αυξηθούν σημαντικά μετά την πρεμιέρα της ταινίας.

 

Η ταινία ακολουθεί μια ανορθόδοξη εξέλιξη, σαν να αναπτύσσεται μαζί με τους χαρακτήρες της, ενώ η αρχή και το τέλος της φαίνονται τόσο διαφορετικά που δίνουν την εντύπωση πως ανήκουν σε ξεχωριστές ταινίες. Αλλά, τελικά, αυτό είναι άλλο ένα στοιχείο που κάνει τη ταύτιση με την ταινία και τους χαρακτήρες τόσο εύκολη. Η ζωή δεν είναι προβλέψιμη, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος τι σου έχει φυλαγμένο η επόμενη μέρα και μία κατάσταση που σου φαίνεται βαρετή κάποια στιγμή μπορεί να σου φαίνεται παράδεισος αργότερα. Αυτού του είδους το απρόβλεπτο και το παράλογο της ζωής παρουσιάζει και το Fight Club και το κάνει  με έναν πολύ ενδιαφέρον τρόπο. Προσφέροντας ένα κοινωνικό μήνυμα, αλλά με αρκετή δράση για να κρατήσει τη προσοχή του θεατή, το Fight Club είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων 20 χρόνων.

 

 

Πηγές: IMDB, giphy.com, WallpaperCraft

 

 

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

TRENDING

Copyright © 2018 SKG 24|7 Powered by Wordpress.