Connect with us

MOVIES & SERIES

Video Club- Black Swan

Published

on

Μερικές φορές κάθεσαι να δεις μια ταινία χωρίς να ξέρεις πολλά για αυτήν. Μπορεί να έχεις ακούσει πως είναι καλή, να βλέπεις το όνομα ενός ηθοποιού αναγνωρίζεις, αλλά πέρα από αυτά δεν ξέρεις τι ακριβώς να περιμένεις. Μπορεί τελικά αυτή η ταινία να σου αρέσει, ή μπορεί και όχι, αλλά υπάρχει μία σπάνια περίπτωση όπου η ταινία που είδες ήταν τόσο απροσδόκητα ωραία, που αναρωτιέσαι πώς στο καλό δεν την είχες δει πιο πριν. Μια τέτοια ήταν η εμπειρία μου όταν είδα το Black Swan.

ΣΕΝΑΡΙΟ: Ελαφρώς εμπνευσμένο από την ταινία Perfect Blue του Shatoshi Kon, η ταινία αφηγείται την ιστορία της Nina, μια χαρισματικής νεαρής μπαλαρίνας με πάθος για τον χορό. Όταν ο εμπνευσμένος σκηνοθέτης του θεάτρου της αποφασίζει να ανεβάσει μια πρωτότυπη διασκευή της «Λίμνης των Κύκνων», όπου η πρωταγωνίστρια θα παίζει τόσο τον Λευκό, όσο και τον Μαύρο Κύκνο, η Nina είναι η πρώτη επιλογή για τον ρόλο. Η σκληρή εξάσκηση και οι ψυχολογικές πιέσεις που δέχεται από το κοντινό της περιβάλλον, θα μετατρέψει το πάθος της Nina για συνεχή βελτίωση σε επικίνδυνη εμμονή, καθώς μια σκοτεινή πλευρά της αρχίζει να αναδύεται, μια πλευρά που φαίνεται πως, εν άγνοια της, ήταν πάντα εκεί.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ/ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Πρωταγωνιστεί η Natalie Portman και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δίνει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας της. Η ένταση και το συναίσθημα που βγάζει σε αυτόν τον ρόλο πραγματικά εντυπωσιάζουν, καθώς υποδύεται πολύ πειστικά μια καλλιτέχνη που καταπιέζεται από παντού και τελικά χάνεται μέσα στο ίδιο της το έργο. Αλλά και το υπόλοιπο cast δεν είναι τυχαίο. Για άλλη μια φορά οι χαρακτήρες λειτουργούν σαν σύμβολα, τόσο για την ιστορία όσο και για την Nina. Η ίδια η πρωταγωνίστρια αποτελεί ενσάρκωση της παιδικότητας και των ονείρων που πολλοί άνθρωποι έχουν. Η μητέρα της (Barbara Hersley) συμβολίζει την πίεση που οι γονείς ασκούν συχνά στα παιδιά τους, προσπαθώντας να εκπληρώσουν μέσω αυτών τα δικά τους όνειρα. Ο Σκηνοθέτης του έργου (Vincent Cassel) παίζει ένα περίεργο παιχνίδι εξουσίας που προκαλεί άλλοτε σεβασμό και άλλοτε απέχθεια στην Nina. Η πρώην σταρ του θιάσου (Winona Ryder), συμβολίζει ταυτόχρονα έναν στόχο αλλά και έναν φόβο για την νεαρή μπαλαρίνα. Τέλος η βασική ανταγωνίστρια της για τον πρωταγωνιστικό ρόλο (Mila Kunis), είναι ταυτόχρονα αντικείμενο μίσους και πόθου, καθώς αντιπροσωπεύει όλα αυτά που η Nina δεν έχει.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Darren Aronofsky, είναι γνωστός για τις σκοτεινές και περίεργες ταινίες του, που προκαλούν το μυαλό, αλλά μερικές φορές και το στομάχι του θεατή. Για κάθε σκηνοθέτη υπάρχει μία ταινία που αντιπροσωπεύει τον τρόπο που δημιουργεί τέχνη. Για μένα δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα του έργου του Aronofsky από το Black Swan. Αυτό που με εντυπωσίασε πολύ στην ταινία είναι ο τρόπος που ο σκηνοθέτης σε ξεγελάει στο να σκεφτείς πως όλα πάνε καλά. Όταν η ταινία αρχίζει δεν υπάρχει κάτι που να σε προετοιμάζει για την παράνοια στην οποία η ιστορία θα καταλήξει. Σιγά σιγά όμως αρχίζουν να εμφανίζονται ρωγμές σε αυτό το τζάμι του φυσιολογικού που υπάρχει μπροστά σε αυτό που βλέπεις, καθώς κάποια πράγματα που στην αρχή σου φαινόντουσαν φυσιολογικά γίνονται υπερβολικά. Η παιδικότητα της Nina παύει να είναι γλυκιά, ενώ η στήριξη της μητέρας της γίνεται καταπίεση. Τελικά φτάνει η στιγμή που οι ρωγμές γίνονται πολλές, το τζάμι θρυμματίζεται και το αναπόφευκτο χάος κατακλύζει τα πάντα. Το ενδιαφέρον είναι πως τα προβλήματα αυτά υπήρχαν από την αρχή. Καθώς όμως βλέπουμε την ταινία στην ουσία από τα μάτια της Nina δεν τα προσέχουμε μέχρι να τα προσέξει η ίδια.

 

ΜΟΥΣΙΚΗ: Η μουσική της ταινίας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Καθώς το soundtrack  αποτελείται από μια μίξη της μουσικής της Λίμνης των Κύκνων και original κομματιών στο ίδιο όμως στυλ, μερικές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το έργο του Τchaikovsky από αυτό του συνθέτη ης ταινίας, Clint Mansell. Το κατά πόσο αυτό είναι θετικό ή αρνητικό για το soundtrack μάλλον εξαρτάται από τις απόψεις του καθενός, αλλά σίγουρα προσφέρει μια ενδιαφέρουσα εμπειρία.

Όταν η κλασσική μαγεία συναντά την σύγχρονη τεχνογνωσία- Ένα πασίγνωστο κομμάτι του Tchaikovsky σε ανασύνθεση του Mansell.

 

Όταν κάθισα να δω αυτήν την ταινία, περίμενα μια πιο ενήλικη μορφή του Billy Elliot. Αντί για αυτό απόλαυσα ένα από τα καλύτερα ψυχολογικά θρίλερ που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Ωραία ιστορία, εκπληκτικές ερμηνείες και ανατριχιαστικό κλίμα, συνιστούν μια ιδιαίτερη ταινία που έγινε αμέσως μια από τις αγαπημένες μου. Την συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον του αρέσει αυτό το είδος.

 

 

 

Πηγές: Wikipaidia, Giphy.com, SUWalls, IMDB, Collider

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

MOVIES & SERIES

Go Watch: Avengers Infinity War

Published

on

 

Σαν καλός και πιστός φαν, που δεν έχει ζωή, πήγα την Τετάρτη τα μεσάνυχτα στην πρεμιέρα του Avengers: Infinity War. Μετά από 10 χρόνια και 18 ταινίες του MCU νόμιζα πως θα ήμουν προετοιμασμένος για αυτήν την ταινία καθώς και για ό,τι τυχόν έβλεπα. Σαν λάτρης της Marvel δεν είχα καμιά αμφιβολία πως θα ήταν καλή, αλλά δεν περίμενα κάτι ασυνήθιστο. Και ενώ τα σκεφτόμουν αυτά μπήκα στην αίθουσα. Είναι εντυπωσιακό πόσο έξω μπορεί να πέσει κανείς.

Bad-ass Good Guy

 

ΣΕΝΑΡΙΟ: Την βασική ιστορία λίγο πολύ την ξέραμε όλοι. Ο Thanos, ο μεγαλύτερος κακός του σύμπαντος, μαζεύει τα infinity stones με τα οποία θα έχει τη δύναμη να αφανίσει τον μισό γαλαξία. Καθώς 2 από αυτά βρίσκονται στη γη, η οι Avengers και οι Guardians of the Galaxy προσπαθούν να τον σταματήσουν. Καθώς λοιπόν οι τύποι στη Marvel ξέρουν τι κάνουν, η ταινία κάνει εκπληκτική δουλειά στο να καθιερώσει τον Thanos ως μία τρομαχτική απειλή, ήδη από την πρώτη σκηνή, κάνοντας όλους τους προηγούμενους villains  να μοιάζουν με απλούς νταήδες.

Bad-ass Bad Guy

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: Όπως είναι φυσικό οι χαρακτήρες είναι πάρα πολλοί. Καθώς όμως η ταινία εστιάζει κυρίως στα γεγονότα που λαμβάνουν μέρος, δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου character development, εκτός από τον Thanos, τον μόνο στην ουσία που δεν γνωρίζουμε τόσο καλά. Και το ενδιαφέρον είναι πως αυτό δεν καταλήγει να είναι μειονέκτημα, καθώς η ταινία πατάει πάνω σε ήδη έτοιμους χαρακτήρες και σου δείχνει πώς όλοι οι ήρωες που ξέρεις τόσο καλά αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο που έχουν συναντήσει μέχρι τώρα. Με αυτόν τον τρόπο κερδίζει χρόνο μιας και τα γεγονότα που εκτυλίσονται παρά είναι μεγάλα για να παραμεριστούν έστω και λίγο. Φυσικά η ταινία παίρνει σαν δεδομένο πως ξέρεις όντως τους χαρακτήρες και έχεις δει την πλειονότητα των προηγούμενων ταινιών, αν όχι όλες τους. Και, ας είμαστε ειληκρηνείς, για τους περισσότερους από εμάς ισχύει αυτό.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πριν  λίγο καιρό, όταν έγραψα για το Civil War, είχα πει πως με αυτούς τους σκηνοθέτες το Infinity War ήταν σε καλά χέρια. Μετά λοιπόν από την πρεμιέρα, μπορώ να πω πως σε αυτό τουλάχιστον είχα δίκιο. Οι Anthony και Joe Russo μας έδωσαν μια πραγματικά εκπληκτική ταινία, με εντυπωσιακές σκηνές δράσης και δυνατά συναισθήματα. Είχαμε συνηθίσει την Marvel να θέτει πιο ψηλά τον πήχη με κάθε της ταινία τα τελευταία χρόνια, αλλά μετά από αυτό πραγματικά αναρωτιέμαι: γίνεται να πάει κανείς ψηλότερα;

ΜΟΥΣΙΚΗ: Η μουσική της ταινίας ήταν το μόνο πράγμα που πήγε όπως περίμενα. Κλασσικό Marvel Soundtrack, με πολλά ήδη υπάρχοντα κομμάτια από προηγούμενες ταινίες, προσθέτει σε όλη την εμπειρία χωρίς να ξεχωρίζει πολύ. Εκτός φυσικά από ορισμένες σκηνές που συνδυασμός εικόνας και μουσικής σηκώνει την τρίχα και βουρκώνει τα μάτια.

The music we know and love

Σε καμία περίπτωση αυτό που έγραψα δεν είναι αντικειμενική κριτική… δεν έχω συνέλθει ακόμα αρκετά απο την εμπειρία για να το καταφέρω αυτό. Ίσως αφού περάσει λίγος καιρός να κάνω ένα πιο αναλυτικό (και spoilery) review αλλά προς το παρόν απλά λέω την γνώμη μου. Το Avengers: Infinity War ειναι μια ταινία με απίστευτη δράση, κοσμοϊστορικά γεγονότα και ένα τέλος που άφησε όλο το σινεμά καθηλωμένο στις καρέκλες του για κανένα δεκάλεπτο, όχι λόγω των after credits που ξέραμε πως θα έρθουν, αλλά γιατί το μυαλό μας προσπαθούσε να χωνέψει τι είδαμε. Είναι τόσο ο προορισμός που όλες οι προηγούμενες ταινίες οδηγούσαν, όσο και το αποτέλεσμα όλων όσων προηγήθηκαν. Είναι αδιαμφισβήτητα, και ξέρω πως το ξαναείπα αυτό, η καλύτερη ταινία του MCU. Τρεχάτε δείτε την αν δεν το έχετε κάνει ακόμα.

 

ΠΗΓΕΣ: GIPHY.com, Wallpaper abyss, stjarnan

Continue Reading

ENTERTAINMENT

Video Club: Watchmen

Published

on

Μία μεγάλη κατηγορία ενάντια στα comic-book movies έγκειται στην χαλαρότητα που τα χαρακτηρίζει: λίγη δράση, λίγο ρομάντζο, ξεκάθαρες διαμάχες μεταξύ Καλού και Κακού, happy ending, τίτλοι και τα λέμε στο επόμενο cross-over. Για αυτό και τις λίγες φορές που μια τέτοιου είδους ταινία ξεφεύγει και παίρνει έναν πιο σοβαρό δρόμο, το αποτέλεσμα είναι πάντα ενδιαφέρον και άξιο σχολιασμού. Αυτό λοιπόν συνέβη και όταν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το έργο που θα σχολιάσουμε σήμερα: Watchmen!

Damon Lindelof Teases WATCHMEN HBO Series

Πρόκειται – όπως λογικά καταλάβατε από την εισαγωγή – για την μεταφορά ενός comic στον κινηματογράφο. Το συγκεκριμένο κυκλοφόρησε το 1986-7 ως προϊόν της συνεργασίας των Alan Moore (σενάριο), Dave Gibbons (σχέδιο) και John Higgins (χρώματα). Αποτελεί ιδιοκτησία της DC Comics, αν και δεν αφορά τους γνωστούς της υπερήρωες, αλλά καινούργιους, που δημιουργήθηκαν ειδικά για αυτή τη σειρά και δημιούργησαν ένα εντελώς νέο σύμπαν. Ένα σύμπαν το οποίο ανέλαβε να «ζωντανέψει» ο Zack Snyder στο μακρινό πλέον (σνιφ) 2009, καταφέρνοντας εν τέλει να κερδίσει γύρω στα 183 εκατομμύρια από το κοινό – μια «χλιαρή» νίκη, αν σκεφτούμε ότι το budget ήταν 130-8. Πλέον, η προσοχή έχει μεταφερθεί στα καινούργια τεύχη που κυκλοφόρησαν και συνεχίζουν την ιστορία του σύμπαντος, αλλά και στην επερχόμενη σειρά που οργανώνει το HBO. Πάμε όμως να δούμε που επικεντρώνεται η δική μας προσοχή: στην υπόθεση!

Zack Snyder Watchmen GIF

Η ταινία διαδραματίζεται στις Η.Π.Α, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Ο πυρηνικός πόλεμος με την Σοβιετική Ένωση είναι πιο κοντά από ποτέ, και οι υπερήρωες αυτού του σύμπαντος δεν μπορούν να κάνουν πολλά: η δράση τους έχει κηρυχθεί παράνομη και σχεδόν όλοι – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων – έχουν αποσυρθεί. Αρκεί όμως ένας απρόσμενος θάνατος για να πυροδοτήσει την ανησυχία στις τάξεις των πρώην προστατών της κοινωνίας. Σταδιακά, αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως μια μυστηριώδης πλεκτάνη τους τυλίγει όλο και πιο ασφυκτικά, και μαζί τους, την μοίρα ολόκληρου του κόσμου. Όμως, πόσο διατεθειμένοι είναι να τον σώσουν, αν αυτό συνεπάγεται με το να θυσιάσουν τις αξίες, τις αρχές… ή τους ανθρώπους τους οποίους ορκίστηκαν να προστατέψουν;  

Watchmen GIF

Ας αρχίσουμε από τα καλά σημεία: η ταινία είναι βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στο εξαιρετικό σενάριο του Moore. Συνεπώς, από αυτή την άποψη ήμαστε πλήρως καλυμμένοι, μιας και το graphic novel έχει επάξια κερδίσει μια θέση στο πάνθεον των αριστουργημάτων της Ένατης Τέχνης. Η πλοκή είναι βουτηγμένη σε ένα μελαγχολικό, απαισιόδοξο σκηνικό, γεμάτο βία, σεξ και …αδικία (και λίγα ναρκωτικά by the way). Η δράση είναι εξαιρετική, οι σκηνές μάχης είναι αρκετά… super, χωρίς αυτό να τις καθιστά μη-ρεαλιστικές ή γελοίες. Αν εξαιρέσουμε δηλαδή το γεγονός ότι ένας από τους πρωταγωνιστές κυκλοφορεί έτσι:

Αποτέλεσμα εικόνας για watchmen night owl

Still cool though!

Εξίσου καλυμμένοι είμαστε και από πλευράς ηθοποιίας, με ονόματα όπως ο Jackie Earle Haley, ο Patrick Wilson, ο Jeffrey Dean Morgan και η Malin Akerman να μας βγάζουν ασπροπρόσωπους. Ο κάθε χαρακτήρας αποδίδεται σωστά, χωρίς να απειλείται η ψυχική μας υγεία ή να “πληγώνεται” η φήμη του comic. Συνολικά, αυτό που προκύπτει από το συνδυασμό των παραπάνω είναι ένα δυστοπικό έργο γεμάτο μυστήριο, δράμα και… μαυρίλα. Μεταφορικά και κυριολεκτικά.  Όμως καθόλου δεν μας πειράζει, μιας και το χαρακτηριστικό στυλ του Snyder ταιριάζει «γάντι» με την σκοτεινή ατμόσφαιρα του κόμικ και την απογειώνει: τα πλάνα είναι πανέμορφα, τα κοστούμια των ηρώων καλοσχεδιασμένα και σωστά αποδιδόμενα, και γενικότερα η αισθητική της ταινίας δεν μας αφήνει παραπονεμένους. Ίσως όμως μας αφήνει κάτι άλλο…

watchmen GIF

Ήρθε λοιπόν η ώρα να παραθέσουμε και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Πέραν όσων προαναφέραμε, το έργο πάσχει από το σύνδρομο “Batman vs Superman”: κουράζει. Πρέπει, μόλις σε 2,5 ώρες, να μας εισάγει σε μια ολοκαίνουργια μυθολογία ηρώων, να σετάρει τον καθένα από αυτούς και παράλληλα να εξελίξει την ιστορία και να την οδηγήσει στο επικό της φινάλε. Ειδικά αν δεν έχεις διαβάσει την … έντυπη εκδοχή, η “κοιλιά” του έργου γίνεται σίγουρα πιο έντονη, μιας και δεν σκέφτεσαι διαρκώς “ΑΥΤΗ Η ΑΤΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΙΚ ΑΥΤΗ Η ΑΤΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΙΚ” σαν σωστή fangirl (ναι, βάζω κι εμένα μέσα, ΠΡΟΦΑΝΩΣ) .

Watchmen GIF

Επιπρόσθετα, ένα ακόμα αρνητικό του έργου πηγάζει, όλως παραδόξως, από το μεγάλο του πλεονέκτημα : την πίστη στο σενάριο των τευχών. Πολλές ατάκες, διάλογοι, ακόμα και ολόκληροι μονόλογοι είναι παρμένοι αυτούσια από το κόμικ, προκαλώντας αμηχανία στον θεατή – στο πρώτο μέρος ειδικότερα, ίσως και cringe. Όπως και να το κάνουμε, ο γραπτός από την κινηματογραφικό λόγο διαφέρουν και η 100% πιστή μεταφορά από το ένα μέσο στο άλλο οδηγεί σε ένα ιδιόρρυθμο αποτέλεσμα. Και πάλι, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική αν έχεις διαβάσει το έργο από πριν και είσαι οπαδός του.

Σχετική εικόνα

To conclude, όπως έλεγαν και στο χωριό μου, το Watchmen είναι ο ορισμός της “κομιξοταινίας”: Ένα ενδιαφέρον θέαμα, που βασίζεται ωστόσο στο αναγνωστικό κοινό της πηγής έμπνευσης του. Μια όμορφη ταινία, βουτηγμένη στην παρακμή της ανθρωπότητας, στην σκληρότητα της ζωής και στην απαισιοδοξία, αφήνοντας ωστόσο ένα παράθυρο στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Δεν ακούγεται και άσχημα για να περάσεις το απόγευμα σου…

Αφού φυσικά διαβάσεις το κόμικ. Με αυτά τα πράγματα… δεν είναι να αστειεύεσαι.

Jeffrey Dean Morgan Film GIF

Πηγές: wikipedia.com, giphy.com, all.alphacoders.com, nerdist.com, dc.wikia.com, watchmen.wikia.com

Continue Reading

MOVIES & SERIES

Video Club: Captain America: Civil War

Published

on

Ακόμα θυμάμαι το πρώτο comic της Marvel που διάβασα. Ήταν το επικό crossover Civil War του Mark Millar στο οποίο σχεδόν όλοι οι ήρωες του κόσμου χωρίζονται στα 2 και πολεμούν μεταξύ τους. Θυμάμαι λοιπόν να σκέφτομαι πόσο τέλειο θα ήταν να βγει μία ταινία με αυτό το story. Και μετά να σκέφτομαι γελώντας «Ναι καλά… Δεν υπάρχει περίπτωση. Ακόμα και να το δοκίμαζε κάποιος δεν θα πετύχαινε με τίποτα». Silly me.

Hello there

ΣΕΝΑΡΙΟ: Όταν ένα τραγικό ατύχημα σε μία αποστολή θα κοστίσει τις ζωές πολλών αθώων, ο ΟΗΕ θα εκδώσει ένα Σύμφωνο με το οποίο οι Avengers πρέπει να τεθούν υπό τις διαταγές του, αντί να φέρονται αυθαίρετα. Το κατά πόσο πρέπει να υπογράψουν το Σύμφωνο ή όχι θα διχάσει την ομάδα, και ιδιαίτερα τα 2 σημαντικότερα μέλη της, καθώς ο Iron Man από τη μια νιώθει ενοχές και θεωρεί πως πρέπει να υπάρχει μια δύναμη ανώτερη από αυτούς, ενώ ο Captain America έχει αμφιβολίες μιας και η τελευταία οργάνωση στην οποία υπάκουε αποδείχθηκε διεφθαρμένη.  Η ένταση θα φτάσει σε νέα επίπεδα μετά από μία τρομοκρατική επίθεση στον ΟΗΕ, για την οποία φαίνεται να ευθύνεται ο παλιός φίλος του Captain America, ο Bucky. Μετά από όλα αυτά, μια διαφωνία που άρχισε σαν απλά μία κόντρα μιας παρέας θα κορυφωθεί σε μια μάχη υπερηρωικών διαστάσεων, μόνο και μόνο για να καταλήξει σε μία συγκρουση δυο καλών φίλων, που είναι ταυτόχρονα επική και απίστευτα προσωπική. Αυτό που με εντυπωσίασε στο σενάριο της ταινίας είναι το πώς λειτουργεί ταυτόχρονα σαν Captain America 3, συνεχίζοντας μία ιστορία που λίγο πολύ άρχισε στη πρώτη του ταινία, αλλά και σαν Avengers 2.5, μιας και τα γεγονότα που διαδραματίζονται εδώ επηρεάζουν όλους τους χαρακτήρες και τις μελλοντικές ταινίες τους (όπως ήδη έχουμε δει σε κάποιες περιπτώσεις).

It’s personal

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: Οι χαρακτήρες αυτής της ταινίας είναι πολλοί. Βασικά μόνο οι ήρωες που χωρίζονται σε 2 αντίπαλά στρατόπεδα είναι 12. Φυσικά η ταινία εστιάζει στους 2 βασικούς, Iron Man και Captain America, στις ιδεολογικές και προσωπικές τους διαφορές και συγκρούσεις, καθώς είναι αυτές που στην ουσία κινούν την ιστορία. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει χαρακτήρας που να μην είναι καλά ανεπτυγμένος. Όπως είπα και προηγουμένως, η ταινία παίρνει τις βάσεις των χαρακτήρων που προηγούμενες ταινίες έχουνε θεσπίσει για αυτούς, και χτίζει πάνω σε αυτές, δίνοντας την εντύπωση πως τα γεγονότα που εκτυλίσσονται είναι σημαντικά για όλους όσους συμμετέχουν. Και σαν να μην έφταναν οι ήδη υπάρχοντες χαρακτήρες, η ταινία μας δίνει και δύο καινούριους. Με την πρώτη εμφάνιση του Black Panther στη μεγάλη οθόνη να είναι τόσο εντυπωσιακή, και τον καλύτερο Spider-Man των τελευταίων 12 χρόνων, τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Best.Spider-Man.Ever

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δε μου άρεσε πάντα ο Captain America. Η πρώτη του ταινία ήταν γενικά κάπως μέτρια και στο Avengers (2012) ήταν μάλλον ο λιγότερο ενδιαφέρων χαρακτήρας της ομάδας. Αυτό άλλαξε όταν ανέλαβαν οι σκηνοθέτες Anthony και Joe Russo, οι οποίοι όχι μόνο έκαναν έναν χαρακτήρα που πολεμάει με ένα γυαλιστερό φρίσμπι να φαίνεται κουλ, αλλά μας πρόσφεραν και 2 από τις καλύτερες ταινίες του MCU στην πορεία. Με το Captain America: The Winter Soldier (2014) μας έδειξαν ποιοι είναι, ενώ με το Civil War σιγούρεψαν πως τα ονόματα τους θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη μας. Με τις εντυπωσιακές σκηνές μάχης να είναι εξίσου αριστοτεχνικά γυρισμένες με κάθε άλλη σκηνή της ταινίας, το μόνο που μπορώ να πω είναι το εξής: με αυτούς τους δύο στο τιμόνι, το Avengers: Infinity War δεν θα μπορούσε να βρίσκεται σε καλύτερα χέρια.

ΜΟΥΣΙΚΗ: Τη μουσική της ταινίας αναλαμβάνει ο Henry Jackman, ένας ενδιαφέρων συνθέτης, γνωστός για τα επικά του soundtracks σε ταινίες δράσης, όπως το Jumanji: Welcome to The Jungle (2017) και οι δυο ταινίες Kingsman. Όπως λοιπόν και σε αυτές τις περιπτώσεις, το soundtrack του Civil War είναι σε γενικές γραμμές πολύ καλό, ενισχύοντας την όλη εμπειρία της ταινίας, λίγα όμως κομμάτια του πραγματικά ξεχωρίζουν. Ένα από αυτά είναι το ιδανικά ονομασμένο κομμάτι “Civil War” το οποίο παίζει στη σκηνήτης μεγάλης μάχης. Ενώ στην αρχή ο συνθέτης σου δίνει ένα build up που ταιριάζει σε μία παραδοσιακή σκηνή καλού vs κακού, στη συνέχεια η μουσική γίνεται αισθητά λυπηρή, θυμίζοντας σου πως η μάχη που βλέπεις δεν θα έπρεπε να συμβαίνει.

Νομίζω έκανα αρκετά κατανοητό πόσο μου αρέσει αυτή η ταινία. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ να αγνοήσω ένα βασικό της μειονέκτημα, για το οποίο όμως θα μπορούσαμε να πούμε πως δεν φταίει αυτή. Αν και γενικά οι Russo έκαναν πολύ καλή δουλειά στο να φτιάξουν μία ταινία που μπορεί να σταθεί και μόνη της, η αλήθεια είναι πως όποιος κάτσει να τη δει χωρίς να έχει δει τις προηγούμενες, θα χάσει ένα σημαντικό μέρος των χαρακτήρων. Παρόλα αυτά, ακόμα και με αυτό το μικρό πρόβλημα, είναι μια αριστοτεχνική ταινία. Έχοντας να ανταποκριθεί σε πολλές απαιτήσεις και πετυχαίνοντας κάθε στόχο που έθεσε, το Captain America: Civil War θέτει τον πήχη πολύ ψηλά για κάθε ταινία τέτοιου είδους που θα την διαδεχτεί. Κερδίζει άξια μια θέση ανάμεσα στο The Dark Knight και το Logan, ως ένα ακόμα παράδειγμα ταινίας που δεν είναι απλά καλή ταινία από comic, αλλά μια καλή ταινία γενικότερα.

 

ΠΗΓΕΣ: GIPHY.com, IMDB, Wallpaper Abyss

Continue Reading

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ SKG247.gr ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

LISTEN LIVE

LIKE US ON FACEBOOK

Instagram #skg

TRENDING

Copyright © 2018 SKG 24|7 Powered by Wordpress.