Connect with us

NEWS

Η start up του ΑΠΘ που βελτιώνει την κυκλοφορία στις πόλεις

Published

on

Φιλοδοξεί να γίνει το «εισιτήριο» των πόλεων για τη μετάβασή τους στην ψηφιακή εποχή. Ξεκίνησε ως ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με πεδίο μελέτης τη βιώσιμη κινητικότητα στον τομέα των συγκοινωνιών και σήμερα είναι startup (νεοφυής) επιχείρηση, που συνεργάζεται πιλοτικά με τέσσερις δήμους της χώρας, παρέχοντας καινοτόμες «έξυπνες» και οικονομικές λύσεις σε προκλήσεις της αστικής καθημερινότητας.

H Rhoé Urban Technologies (Ροή Αστικές Τεχνολογίες) έχει δημιουργήσει έναν Ψηφιακό Βοηθό, που διευκολύνει τις αρμόδιες δημοτικές αρχές στη βεβαίωση παραβάσεων του Κ.Ο.Κ., αυτοματοποιώντας τη χρονοβόρα διαδικασία και ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα συγκέντρωσης δεδομένων, από τα οποία αντλούνται χρήσιμα στοιχεία για έγκαιρες παρεμβάσεις με στόχο την εξομάλυνση της κίνησης στους δρόμους.

Η startup γεννήθηκε από την ερευνητική προσπάθεια έξι τριτοετών φοιτητών του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ να αναπτύξουν εφαρμογές βελτίωσης της κυκλοφορίας μέσα στις πόλεις.

«Το 2016 αρχίσαμε την έρευνα στο Εργαστήριο Συγκοινωνιών, αναζητώντας λύσεις που θα κάνουν την πόλη πιο φιλική προς τον άνθρωπο, όχι μόνον προς το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια είδαμε ότι όσα κάναμε ερευνητικά μπορούσαν να βρουν εφαρμογή στην αγορά και σκεφτήκαμε να δοκιμάσουμε κάποια προϊόντα» δήλωσε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο CEO της Rhoé Technologies, Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης.

Το πρόβλημα που εντόπισαν είναι ότι, για να επιτευχθεί το μοντέλο μιας «έξυπνης πόλης», που αξιοποιεί συστήµατα καινοτοµίας και τεχνολογίες πληροφορίας, το κόστος είναι υπέρογκο. ‘Ετσι αποφάσισαν να σχεδιάσουν εφαρμογές ευέλικτες και οικονομικές.

Η ομάδα των φοιτητών προχώρησε στην ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης λύσης υλικού και λογισμικού που βοηθά τις αρμόδιες υπηρεσίες δήμων μεσαίου μεγέθους να εκδίδουν και να χειρίζονται τα πρόστιμα γρηγορότερα, με την αυτοματοποίηση της διαδικασίας από το πρώτο βήμα (βεβαίωση της παράβασης) έως και το τελευταίο (πληρωμή προστίμου από το παραβάτη).

αποτελείται από έναν Προσωπικό Ψηφιακό Βοηθό (PDA) και έναν κινητό εκτυπωτή χειρός για τον εξοπλισμό των δημοτικών υπαλλήλων στις καθημερινές περιπολίες. Κάθε πρόστιμο εκδίδεται και εκτυπώνεται μέσω του PDA & εκτυπωτή και στη συνέχεια αποθηκεύεται με ασφάλεια στο σύννεφο (ψηφιακή βάση δεδομένων).

 Τα τρία βήματα της διαδικασίας είναι ο εντοπισμός παράνομα σταθμευμένου οχήματος και η προσέγγισή του από τον αρμόδιο υπάλληλο, η σάρωση πινακίδας μέσω της συσκευής και επιλογή των απαραίτητων στοιχείων για τη σύνταξη της κλήσης μέσα σε δευτερόλεπτα καθώς και η εκτύπωση της κλήσης, η τοποθέτησή της στο παρμπρίζ του οχήματος, η συλλογή και η αποθήκευση των στοιχείων σε ασφαλή βάση δεδομένων.

«Το Rhoé Municipal Assistant (RMA) επιτρέπει τη βέλτιστη παραγωγικότητα από τη δημοτική αστυνομία και απλοποιεί τη διαδικασία για τον πολίτη που βρίσκεται στην ατυχή θέση να πληρώσει πρόστιμο, καθώς μπορεί να κάνει οn line την πληρωμή» διευκρίνισε ο Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης.

Στην πλατφόρμα του ψηφιακού συστήματος διαχείρισης των κλήσεων οι πολίτες μπορούν να στέλνουν και παράπονα και ενστάσεις

Όλες οι κλήσεις συλλέγονται σε μια ασφαλή και κρυπτογραφημένη βάση δεδομένων, μπορούν να προσπελαστούν και να αναλυθούν από το διοικητικό προσωπικό του δήμου μέσω του ψηφιακού πίνακα ελέγχου. Το σύστημα προβλέπει σε ποιο σημείο μπορεί να είναι εντονότερο το πρόβλημα με διπλοπαρκαρισμένα οχήματα ή με άλλες παραβάσεις, ώστε να οργανώνεται καλύτερα το έργο της δημοτικής αστυνομίας.

Στο εξωτερικό υπάρχουν εταιρείες που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες, αλλά υπάρχουν διάφορα προβλήματα με την προσέγγιση της ελληνικής αγοράς, αδυναμία των εφαρμογών τους να αναγνωρίσουν τις ελληνικές πινακίδες, ανακρίβεια στο GPS και μεγάλο κόστος για συσκευές και για service. Το στοιχείο καινοτομίας του Rhoé Municipal Assistant (RMA), σύμφωνα με τον CEO της start-up είναι ότι συνδυάζει καλές πρακτικές προγραμματισμού, αρχειοθέτησης και ανάλυσης δεδομένων.

«Είμαστε πολιτικοί μηχανικοί και έπρεπε να μάθουμε τα πάντα σε σχέση με τον προγραμματισμό, αλλά και τις αρχές του μάρκετινγκ» είπε.

Η ομάδα των έξι τελειόφοιτων (φέτος) φοιτητών συμμετείχε σε πρόγραμμα εκπαίδευσης και συμβουλευτικής υποστήριξης της προ-θερμοκοιτίδας καινοτομίας, ΟΚ!Τhess, και αξιοποίησε τα εργαλεία επιχειρηματικού σχεδιασμού του ΑΠΘ.

«Είναι σημαντικό που έχουμε ιδρύσει μία start-up και ταυτόχρονα είμαστε φοιτητές και έχουμε επαφή με ένα ολόκληρο δίκτυο με άλλους φοιτητές, με καθηγητές και την πανεπιστημιακή κοινότητα», τόνισε ο Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης.

Η Rhoé Urban Technologies έχει πάρει μέρος στον διαγωνισμό Green Challenge στη Δανία, έναν από τους σημαντικότερους ετήσιους διεθνείς φοιτητικούς διαγωνισμούς στον τομέα της βιώσιμης καινοτομίας, ήταν στους φιναλίστ στον 11ο διεθνή πανεπιστημιακό διαγωνισμό Ψηφιακής Καινοτομίας και Νέας Επιχειρηματικότητας στο Ηλεκτρονικό Επιχειρείν «EΝΝΟVΑΤΙΟΝ 2018» στην Αθήνα και έχει αποσπάσει βραβεύσεις και διακρίσεις σε πολλούς διαγωνισμούς για start-ups.

Τέσσερις δήμοι εφαρμόζουν πιλοτικά το ηλεκτρονικό σύστημα βεβαίωσης & διαχείρισης παραβάσεων Rhoé Municipal Assistant (RMA) και είναι σε εξέλιξη συζητήσεις με αρκετούς. Ιδιαίτερα θετική, χαρακτήρισε ο Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης, την ανταπόκριση των δημοτικών αστυνομικών, καθώς με το ψηφιακό σύστημα κλήσεων αποφεύγονται καθυστερήσεις, ανακρίβειες, σφάλματα ακόμη και τριβές με τους παραβάτες.

Εννέα στα δέκα τηλεφωνήματα εκδήλωσης ενδιαφέροντος που δέχονται οι ιδρυτές της Rhoé είναι από εκπροσώπους δήμων της Αττικής

«Βλέπουμε ότι κάθε πόλη έχει διαφορετικές ανάγκες και προσαρμόζουμε ανάλογα το σύστημα, κάνουμε μικρές τροποποιήσεις δίνουμε το προϊόν ξανά πίσω στη δημοτική αρχή, ακούμε παρατηρήσεις και προχωράμε σε διορθώσεις. Επιδιώκουμε μία συνεχή επαφή με τους δήμους που συνεργαζόμαστε» εξήγησε ο CEO της start-up.

Η ομάδα έχει σχεδιάσει τους στόχους της για το 2019 κι επιδιώκει να προχωρήσει στις πρώτες πωλήσεις έως το τέλος του έτους και στη συνέχεια να επεκταθεί και σε αγορές στην περιοχή της Νοτιανατολικής Ευρώπης.

Παράλληλα αναπτύσσει και άλλες ιδέες που συνδέονται με τη βιώσιμη αστική κινητικότητα, αλλά και την απλοποίηση υπηρεσιών που δυσκολεύουν την καθημερινότητα του πολίτη.

Τη Rhoé στελεχώνουν οι φοιτητές του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης, Ιωάννης Καλεντερίδης, Κωνσταντίνος Γκρίζος, Δημήτριος Κοντοσφύρης, Γιώργος Κωστάλας και Αιμίλιος Μουχταρόπουλος.

Το μότο μας είναι: «Θέλουμε να είμαστε το εισιτήριο των πόλεων για την είσοδό τους στη ψηφιακή εποχή» κατέληξε ο Θεοχάρης Βλαχοπαναγιώτης.

typosthes.gr

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

NEWS

Μαρία Στεφάνου: Η τέχνη είναι η ανάγκη μου και η κάθε έκφρασή μου

Published

on

Συγγραφέας, θεατρική παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός, σκηνοθέτης, χορογράφος, δασκάλα μουσικού θεάτρου, η Μαρία Στεφάνου είναι το παράδειγμα του πολυπράγμονα ανθρώπου που τα καταφέρνει όλα με την ίδια επιτυχία. Την συναντήσαμε στο Bulevard 23 και μας μίλησε για τη ζωή της, την τέχνη της και τα μελλοντικά της σχέδια.

Πες μου τρία πράγματα που δεν ξέρει το ευρύ κοινό για τη Μαρία:

  1. Αγαπάω πολύ το χαρτί! Από τη μυρωδιά μέχρι την υφή του. Όπου πάω έχω συνήθως μαζί μου χαρτί, οποιασδήποτε μορφής, από χαρτί γραφής, έως και μια χαρτοπετσέτα.
  2. Όσο μεγαλώνω απολαμβάνω τη θηλυκότητά μου, την οποία αρνήθηκα και «σκότωσα» όταν μπήκα στην κούρσα της επιβίωσης και της απόδειξης.
  3. Μικρή φοβόμουν πολύ το σκοτάδι και έκανα τα πάντα για να μην είμαι σε αυτό. Μάλιστα πολλές φορές δεν κοιμόμουν αν δεν ξημέρωνε. Με τα χρόνια, όταν άρχισα να δέχομαι το σκοτάδι μέσα μου, σταμάτησα να το φοβάμαι! Αυτό μάλιστα θα είναι και ένα μέρος του νέου μου έργου, «Το 10 το καλό…»!

Ποιο είναι το motto σου;

Το «Ένα βήμα τη φορά» είναι η φράση που με χαρακτηρίζει, και δεν είναι τυχαίο ότι αυτός ήταν και ο τίτλος του πρώτου ολοκληρωμένου μου έργου. Ένα βήμα τη φορά προς τα εμένα, τη δημιουργία και τη ζωή μου. Κανείς δεν ξέρει που θα φτάσει, ούτε εγώ… το μόνο που ξέρω είναι το «θέλω» μου. Και αν δε το ξέρω, μένω να το νιώσω.

Πως θα περιέγραφες σε κάποιον τη διαδικασία από τη σύλληψη  της ιδέας για ένα έργο μέχρι το τελικό χειροκρότημα;

Πριν από κάθε μεγάλο θέλω μου, δεν γνωρίζω ούτε και εγώ η ίδια πως θα γίνει. Σίγουρα υπάρχει φόβος, ανασφάλεια και ο νους μου πάντοτε με κατακρίνει. Σιγά σιγά, όμως, αρχίζω να το υλοποιώ, να το μοιράζομαι, να βρίσκω συν δημιουργούς και αναλαμβάνω το ρόλο του μαέστρου. Μέχρι να βγούμε στη σκηνή η παράσταση είναι ζωντανή: έχω γράψει απόσπασμα από ένα τραγούδι μου λίγο πριν την πρεμιέρα.

Τι είναι για σένα η τέχνη;

Για μένα η τέχνη μου είναι η ανάγκη μου, όπως η ανάσα μου. Είναι η δημιουργία μου και ένας απ’ τους λόγους που ξυπνάω το πρωί και ξεκουράζομαι το βράδυ. Η τέχνη είναι κάθε έκφραση μου, από τον τρόπο που θα καθίσω μέχρι το τι θα νιώσω, γιατί μέσα από τα βιώματα μου γράφω τα έργα μου, και σε αυτά βασίζονται όσα μοιράζομαι μέσα απ’ τα τραγούδια μου. Είναι η αλήθεια μου και η συμβολή μου στην αλλαγή  του κόσμου.

Γιατί επέλεξες να ασχοληθείς με το μιούζικαλ;

Όσο μεγάλωνα, μέσα μου δεν μπορούσα να διαχωρίσω τις τέχνες μεταξύ τους. Για μένα  η τέχνη είναι μια, είναι η έκφραση που τη μεταφράζουμε με διάφορους τρόπους. Το μιούζικαλ είναι από τα λίγα είδη τέχνης που συμπεριλαμβάνει όλο το φάσμα, το χορό, το τραγούδι, την έκφραση, το λόγο. Την πρώτη φορά που είδα μιούζικαλ, χτύπησε η καρδιά μου έτσι κάτι άλλαξε! Πουθενά δεν αισθάνθηκα αυτή την εσωτερική ταύτιση, όπως αυτό.

Αυτή την περίοδο που σε βρίσκουμε;

Είμαι εδώ και  δυο χρόνια θεατρική παραγωγός και το καλοκαίρι άνοιξα τον δικό μου χώρο με γραφείο, βεστιάριο και αίθουσα για πρόβες. Διδάσκω χορό, τραγούδι και υποκριτική σε όμορφα ωδεία και σχολές, με τις οποίες συνεργάζομαι. Ακόμα, είμαστε στην τρίτη χρονιά του «Ένα βήμα τη φορά…» και μετράμε σχεδόν 60 παραστάσεις. Σε λίγες μέρες, μάλιστα, πρόκειται να επανεκδώσω το βιβλίο μου με τίτλο «Ένα βήμα τη φορά», του οποίου εξαντλήθηκαν τα πρώτα χίλια αντίτυπα και θα επανακυκλοφορήσει, πέρα από τον δικο μου χώρο και τις παραστάσεις μου και στο βιβλιοπωλείο Αρχέτυπο, με το οποίο ξεκινάω μια νέα όμορφη συνεργασία.

Τα έργα σου είναι διάχυτα με μηνύματα αισιοδοξίας και προσωπικής λύτρωσης. Τι είναι αυτό που σε γεμίζει με αισιοδοξία, στη σύγχρονη εποχή;

Όταν σταμάτησα να βλέπω μόνο τον κόσμο και στράφηκα στην αναζήτηση της Μαρίας, άρχισα να βλέπω την ομορφιά γύρω μου. Πριν από αυτό, ο κόσμος μου φαινόταν άσχημος, ήμουν, μάλιστα θυμωμένη με την κατάσταση γύρω μου.

Είμαστε εδώ για να ζήσουμε εμάς, να μας γιορτάσουμε και να ανακαλύπτοντας τις ποιότητες μας. Ο κόσμος έχει να μας μάθει πολλά, όλα όσα βλέπουμε, απ’ τους ανθρώπους που περπατάνε ακόμα και όσα δε μας αρέσουν. Για μένα αυτό δεν είναι αισιοδοξία. Συνειδητοποίησα απλά ότι δεν υπάρχει εχθρός και ότι ακόμα και αυτά που με θυμώνουν μου δείχνουν τι έχω ακόμα να δω σε μένα και να ‘αφήσω’.

Από που αντλείς την έμπνευσή σου;

Όταν κατάλαβα πού ήμουνα και που έφτασα, κατανόησα ότι το μοναδικό πράγμα που θέλω να πω στον κόσμο είναι ό,τι έζησα. Να μοιραστώ την ουσία του χασίματος μου αλλά και της δικής μου θέση. Πήρα το υλικό από τα λάθη μου, τα όμορφα μου, τη θέληση μου για επιστροφή στον πραγματικό μου εαυτό και τα μετουσίωσα στο πρώτο μου έργο, το «Ένα βήμα τη φορά: the musical».

Για μένα το βασικότερο μήνυμα που θέλω να περάσω στον κόσμο είναι ότι δεν είναι όνειρο, είναι μια εσωτερική αίσθηση ότι ο καθένας γνωρίζει γιατί είναι. Μεγαλώνοντας ανακάλυψα ότι είμαι κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που με καθοδήγησαν να είμαι. Η αλλαγή για να ολοκληρωθεί θέλει χρόνο αλλά ξεκινάει από μια στιγμή. Θέλει συγκέντρωση, οργάνωση, αλλά πάνω απ’ όλα θέλει… Θέλω.

Τελικά «η μαγεία νικά»…;

Περιμένουμε τη μαγεία να έρθει αυτόματα, να σηκωθούμε ένα πρωί και να είναι εκεί. Ξεχνάμε, όμως, ότι μαγεία είναι η κάθε μέρα. Είναι να πεις θέλω να ζήσω και ν’ ανακαλύψω τον εαυτό μου και τον κόσμο. Αν το επιλέξουμε αυτό, τότε ναι ‘νικάει’ η μαγεία!

Αν μπορούσες να συναντήσεις οποιονδήποτε άνθρωπο της τέχνης, ποιον θα διάλεγες και που θα τον πήγαινες στη Θεσσαλονίκη;

Θα ήθελα να συναντήσω τον Andrew Lloyd Webber, να πιούμε ένα καφέ, για να μάθω και να γευτώ την εμπειρία και την ουσία της δικής του διαδρομής, να περπατήσουμε στην παραλία της Θεσσαλονίκης για να νιώσει την ενέργεια της πόλης, όπως τη νιώθω εγώ.

Υπάρχει κάποιο κοινό στοιχείο στη ζωή σου, όπως τη φανταζόσουν πριν δέκα χρόνια και όπως είναι σήμερα;

Χαίρομαι πάρα πολύ που τίποτα από αυτά που φανταζόμουν δεν έγιναν! Είχα μια πολύ στρεβλή οπτική του εαυτού μου και του κόσμου και νόμιζα ότι η ευτυχία είναι σε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το μόνο κοινό πράγμα είναι ότι τότε ξεκίνησε να χτυπάει διαφορετικά η καρδιά μου, είπα στοπ και αισθάνθηκα ένα κουδουνάκι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει και να ξεκινήσω να βρω τον εαυτό μου, την δική μου δημιουργία και τον λόγο που ζω. Έτσι έφτασα στο σήμερα.

Αν μπορούσες να ξεχωρίσεις μια από όλες σου τις συνεργασίες, ποια θα ήταν αυτή και γιατί;

Ξέρεις τι γίνεται…ειλικρινά, και δεν το λέω για διπλωματία,  ο καθένας που ήρθε στη ζωή μου, εκείνη την περίοδο ήταν ο ‘καλύτερος’ για εκείνη τη στιγμή.

Ήταν όλοι ό,τι ακριβώς είχα ανάγκη για να μάθω και να συνεχίσω. Πήρα πολλά δώρα και μαθήματα και όμορφα και άσχημα και τους ευχαριστώ όλους απ’ την καρδιά μου, απ’ τον πιο άγνωστο μέχρι τον πιο γνωστό, απ’ τους εργοδότες μου μέχρι και τους μαθητές μου. Όλοι οι συνάδελφοι μου ήταν και δάσκαλοι μου και κάθε σκηνή που με αγκάλιασε ήταν για εκείνη τη στιγμή για μένα η πιο ‘ξεχωριστή’. Στην αρχή της καριέρας μου φοβόμουν να ανοίξω και να συνεργαστώ ούτε ήξερα πως να το κάνω. Έμαθα όμως ότι δημιουργία και συνεργασία πάνε μαζί και τώρα ανοίγω και μοιράζομαι, βλέπω τις ελλείψεις μου και κάνω χώρο στα δικά μου έργα να έρχονται και να βάζουν το δικό τους κομμάτι. Γι’ αυτό και με σεβασμό, αγάπη και αναγνώριση σε όσα και όσους έχουν περάσει, ξεχωρίζω τη συνεργασία που έχω να αγκαλιάσω και να τιμήσω τώρα.

Αν έδινες μια συμβουλή στα νέα παιδιά για την ενασχόλησή τους με τέχνη, ποια θα ήταν αυτή;

Σίγουρα να δοκιμάζουν πράγματα και να είναι 100% ο εαυτός τους. Η τέχνη αυτό θέλει! Να αφεθείς μέσα της και να εκφράσεις εσένα, χωρίς καλούπια και δεδομένα. Και εγώ στις ακροάσεις πέρα από την τεχνική, την εμπειρία και όλα τα εργαλεία που συνδράμουν στην απόφαση μου, κοιτάζω ποιον θα αισθανθώ, που «ανοίγει» ο καλλιτέχνης και τι απ’ τον εαυτό του θέλει να κοινωνήσει μέσω του ρόλου που διάλεξε. Αρκετές φορές, έχω διαλέξει πιο άγουρα άτομα που είχαν, όμως, αυτή την αμεσότητα και την αλήθεια. Αυτοί οι καλλιτέχνες αγγίζουν τον θεατή και μου αρέσει να επικοινωνούν τα μηνύματα μου.

Αποφασίζεις εμπνευσμένη από τη Θεσσαλονίκη να γράψεις ένα μιούζικαλ. Σε ποιο κομμάτι της ιστορίας της πόλης θα τοποθετούσες την ιστορία;

Αγαπάω πάρα πολύ την πόλη μου, γι’ αυτό και γύρισα συνειδητά από το Λονδίνο, γιατί ήθελα να ζήσω και να προσφέρω εδώ! Γι’ αυτό κιόλας αυτή η θεματολογία με συγκινεί. Είχα δει κάποτε ένα όνειρο για τη Θεσσαλονίκη στο μέλλον: είχε κλείσει ο παραλιακός δρόμος και είχε γίνει πεζόδρομος και είχε γίνει μια αερογέφυρα που οδηγούσε σε ένα μέρος στον Λευκό Πύργο γεμάτο με λουλούδια. Σε ένα τέτοιο σκηνικό θα τοποθετούσα το έργο αυτό. Σε ένα δικό μου μέλλον, στην ιδανική της για μένα εκδοχή, σε αυτό που αξίζει να γίνει βάσει της ποιότητάς της, και πως απ’ το κάθε τώρα θα φτάσουμε εκεί.

Πόσο δύσκολο είναι για κάποιον να κάνει την καλλιτεχνική του προσπάθεια στη Θεσσαλονίκη και να πετύχει;

Για να σου πω την αλήθεια, ένα μου κομμάτι ήταν εντυπωσιασμένο από την Αθήνα με τις πολλές ευκαιρίες ή το Λονδίνο, όπου έμενα. Επειδή εγώ μπήκα στη διαδικασία να φτιάξω τον δικό μου δρόμο, από όπου και να ξεκινούσα θα ήταν από το μηδέν. Η Θεσσαλονίκη με έχει αγκαλιάσει τόσο πολύ, ό,τι όμορφο έχω κάνει έχει ξεκινήσει εδώ! Η Θεσσαλονίκη, άλλωστε, είναι γεμάτη δημιουργία και τέχνη. Η ζωή μου έχει δείξει ότι όταν αγαπάς κάτι, θα αισθανθείς και το από που χρειάζεται να ξεκινήσεις, όπως δεν είναι τυχαίο ότι εγώ γεννήθηκα εδώ.

Μιας και είναι χρονιά δημοτικών εκλογών, αν γινόσουν δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες στην πόλη;

Αν δημιουργούνταν κάποια πολύ καλά υπόγεια πάρκινγκ για να φύγουν τα αυτοκίνητα από το οπτικό πεδίο των πολιτών και να βελτιωθεί έτσι και η μετακίνηση στην πόλη και αν γινόταν μια ουσιαστική επένδυση σε πράσινο, η εικόνα και η ζωή της πόλης θα βελτιωνόταν. (Μάλιστα, κάποτε είχα πει ότι θα ήταν ωραίο ο κάθε πολίτης να έχει το δικό του δέντρο, με το όνομά του, το οποίο θα περιποιείται. Χρειαζόμαστε δικά μας ζωντανά κομμάτια μέσα στην πόλη που ζούμε για να συνδεόμαστε μαζί της και να αναγνωρίσουμε την ευθύνη μας στο αποτέλεσμα).

Παράλληλα έχω μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση, η οποία είναι 100% υλοποιήσιμη, είναι ένα παιδικό μου όνειρο, το οποίο και θέλω να ζήσω και να το κάνω αλλά θέλω να το πω όταν έρθει η στιγμή να πω «θέλω»!

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Αυτή τη στιγμή γράφω το νέο μου έργο, «Το 10 το καλό και ο χάρτινος κόσμος», το οποίο θα παρουσιαστεί από τον Σεπτέμβρη σε μεγάλο θέατρο της πόλης, σε μορφή musical. Έχει θέμα την αξία των ανθρώπων, την οπτική που βλέπουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας, αυτό που δείχνουμε σε αντίθεση με αυτό που πραγματικά είμαστε. Πέρυσι είχα ανεβάσει απόσπασμα αυτού, στο Θέατρο Αλέξανδρος αλλά όπως κάθε αυθεντική νέα δημιουργία χρειάστηκα χρόνο για να δω αυτό και εμένα, να το μελοποιήσω και να αποφασίσω τι είναι αυτό που έχω ανάγκη να μοιραστώ αυτή τη φορά.

Σ’ ευχαριστώ πολύ Μαρία!

Continue Reading

NEWS

Σε εξέλιξη οι πρώτες επενδύσεις στον ιδιωτικό πλέον ΟΛΘ

Published

on

Εντός του τελευταίου τετραμήνου του 2019 αναμένεται να εγκατασταθεί στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης (more…)

Continue Reading

NEWS

«Μέρες Οχυρών 2019» σε Θεσσαλονίκη και Σέρρες

Published

on

Σε Θεσσαλονίκη και Σέρρες Οι “Μέρες Οχυρών 2019” (more…)

Continue Reading

Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ SKG247.gr ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

LIKE US ON FACEBOOK

Instagram #skg

TRENDING

Copyright © 2018 SKG 24|7 Powered by Wordpress.