Οι γάτες είναι γνωστές για το ότι γεννούν πολλά γατάκια σε μικρή χρονική περίοδο. Αυτό δεν γίνεται πάντα σε ένα ασφαλές περιβάλλον

Ως αποτέλεσμα, τα γατάκια τρυπώνουν σε διάφορα σημεία όπως κλιμακοστάσια, αχυρώνες, κουτιά και άλλα μέρη ώστε να είναι ασφαλή και ζεστά.

Αυτό σκέφτηκε ένας Ρώσος αγρότης που πίστεψε πως βρήκε μερικά γατάκια στο αγρόκτημά του. Ο αγρότης βρήκε τέσσερα μικρά γατάκια στο στάβλο του Κάνοντας μια βόλτα στην ιδιοκτησία του, βρήκε 4 μικρά πλασματάκια. Αρχικά σκέφτηκε πως είναι συνηθισμένα γατάκια όμως με μια πιο προσεκτική ματιά, είδε πως έμοιαζαν διαφορετικά και είχαν ασυνήθιστα μοτίβα στη γούνα τους.

Τα γατάκια ήταν τόσο μικρά που δεν ήταν σε θέση να ανοίξουν τα μάτια τους, αλλά ακόμη και σε αυτό το στάδιο δεν έμοιαζαν συνηθισμένα. Ο διασώστης τους ήξερε ότι θα χρειαζόταν πολλή προσοχή ώστε να τα βοηθήσει να αναπτυχθούν σωστά και να είναι υγιή.

Ο άνδρας δεν ήταν σίγουρος για το πώς να τα χειριστεί και αποφάσισε να ζητήσει επαγγελματική βοήθεια Ήρθε σε επαφή με το καταφύγιο άγριας ζωής Daursky που ήταν κοντά στο αγρόκτημά του και ανακάλυψαν πως πρόκειται για άγριες γάτες Μανούλ της Κεντρικής Ασίας. Αν και δεν είναι πολύ μεγαλύτερα από μια κατοικίδια γάτα, έχουν επίπεδα πρόσωπα και αφτιά με ιδιαίτερα σημάδια. Θεωρούνται οι πρώτοι πρόγονοι των σύγχρονων γατών και δεν έχουν αλλάξει πολύ εδώ και 12 εκατομμύρια χρόνια.

Πιστεύεται πως η μητέρα έφερε στη ζωή τα μικρά μέσα στον αχυρώνα που βρίσκεται δίπλα σε ένα παρκινγκ. Μόλις τα οχήματα έφυγαν, η μητέρα πρέπει να τρόμαξε από τον θόρυβο και να εγκατέλειψε τα γατάκια. Οι υπάλληλοι του πάρκου αποφάσισαν να μεταφέρουν τα πλάσματα εκεί που ανήκουν.

Οι γάτες χρειάζονταν ανάδοχες μητέρες ώστε να λάβουν τροφή Τα πλάσματα ήταν μικρά, αβοήθητα, τυφλά και έδειχναν αγριότητα σφυρίζοντας προς τα άτομα που τα πλησίαζαν. Έπρεπε να τραφούν από θετές μητέρες. Ευτυχώς, οι προσπάθειες της ομάδας διάσωσης να κάνουν 2 οικόσιτες γάτες να ταΐσουν τις Μανούλ, απέδωσαν και υιοθέτησαν με χαρά τα μικρά άγρια πλάσματα ως δικά τους.

Παρά το γεγονός πως μεγάλωναν και δυνάμωναν, έπρεπε να καταπολεμήσουν μια ασθένεια Όταν ήταν ενός μήνα, άρχισαν να δείχνουν σημάδια τοξοπλάσμωσης. Από τη στιγμή που ήδη τρέφονταν με κρέας, απομονώθηκαν και λάμβαναν ιδιαίτερη φροντίδα από μια ανθρώπινη θετή μητέρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άρχισαν να δείχνουν όλο και πιο άγριο χαρακτήρα. Τότε, δεν μπορούσαν να τα πλησιάσουν ούτε οι άνθρωποι που τα φρόντιζαν. 2 μανούλς υπέκυψαν στην ασθένεια ενώ τα άλλα 2 πλάσματα έγιναν καλά.

Οι Μανούλς έπρεπε να επανεισαχθούν στο φυσικό τους περιβάλλον Σύντομα, τα πλάσματα έπρεπε να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον από τη στιγμή που ξεκίνησαν να δείχνουν μια επιθετική τάση προς τους ανθρώπους. Τα νεαρά Μανούλς αφέθηκαν σε ένα φυσικό βιότοπο με ασύρματα κολάρα αλλά δεν ήταν σε θέση να επιβιώσουν στις σκληρές καιρικές συνθήκες του χειμώνα. Ανίκανα να βρουν τροφή ή κατάλληλη στέγη, έγιναν τόσο λεπτά ώστε τα κολάρα βγήκαν.

Το προσωπικό τα έφερε πίσω στο πάρκο για να τα φροντίσουν λίγο περισσότερο και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθερα προς την άνοιξη. Τότε ο καιρός είναι ηπιότερος και τα τρόφιμα πιο άφθονα.

Η άνοιξη έφερε ανακούφιση και νέα ελπίδα Την άνοιξη, οι γάτες Μανούλς κυκλοφόρησαν και πάλι με το ιδιαίτερα κολάρα τους. Προσαρμόζονται καλά στο περιβάλλον τους και μεγαλώνοντας μετατρέπονται σε υγιείς και άγριους ενήλικες, σαν να μην ήταν ποτέ μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον.

Πηγή