Η στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για την κατάσταση του ΑΠΘ

Η ανακοίνωση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης για την κατάσταση του ΑΠΘ:

“Α.Π.Θ. σε κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης

Ανά τακτά διαστήματα θλιβερά γεγονότα φέρνουν στην επιφάνεια και στην επικαιρότητα αυτό που καθημερινά βιώνουν οι φοιτητές του ΑΠΘ και καταντούν γραφικοί όταν το περιγράφουν με παραστατικό τρόπο. Συγκεκριμένα σημεία του ΑΠΘ αποτελούν πλέον νησίδες οργανωμένης ανομίας όπου το εμπόριο ναρκωτικών είναι κανόνας και η ανθρώπινη εξαθλίωση είναι μια πραγματικότητα. Χρήστες ναρκωτικών περιφέρονται ανάμεσα σε φοιτητές και ακαδημαϊκό προσωπικό και συχνά (τις βραδινές κυρίως ώρες) απειλούν φοιτητές για να τους αποσπάσουν μικροποσά. Όλα αυτά εντός της Πανεπιστημιούπολης του μεγαλύτερου ακαδημαϊκού ιδρύματος στα Βαλκάνια. Ο ναός της μόρφωσης μετατρέπεται σε κέντρο διακίνησης ναρκωτικών. Τα σημεία γνωστά : Κυλικείο Πολυτεχνικής Σχολής, Πλατεία Χημείου, Παιδαγωγικό και Αστεροσκοπείο. Γνωστά και καταγεγραμμένα είναι και τα πάμπολλα περιστατικά βίας με ληστείες και κλοπές σε βάρος φοιτητών, εργαζομένων και καθηγητών του Ιδρύματος, ανταλλαγές πυροβολισμών μεταξύ ανταγωνιστών εμπόρων λευκού θανάτου, συμπλοκές μεταξύ χρηστών σε κατάσταση παραζάλης και πρόσφατα δυο περιπτώσεις , όπου βρέθηκαν τα πτώματα δυο χρηστών. Σε όλα αυτά έρχονται και οι καλοθελητές «μαυροντυμένοι» γνωστοί-άγνωστοι να κάνουν πάρτυ πάνω στις στάχτες του διαρκώς δοκιμαζόμενου Ελληνικού Πανεπιστημίου.

ΑΠΑΞΙΑ είναι το αίσθημα που προκαλεί στους φοιτητές και στο ερευνητικό-διδακτικό προσωπικό η όλη κατάσταση, τι κίνητρο δίνει άραγε αυτή η εικόνα στον νεοεισερχόμενο φοιτητή για να αφοσιωθεί στις σπουδές του και να εκτιμήσει το Πανεπιστήμιο, στο οποίο καλείται να φοιτήσει;

Βέβαια, ο κατώτερος των προσδοκιών Υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου (από αυτούς που έστω τρέφουν κάποια προσδοκία) σήμερα μας είπε σε δήλωση του, ότι πρέπει οι φοιτητές και οι ενεργοί φοιτητικοί σύλλογοι να αντιμετωπίσουν το οργανωμένο έγκλημα. Μα πώς δε το σκεφτήκαμε νωρίτερα; Είναι άλλωστε απολύτως λογικό οι φοιτητές να τα βάλουν με οπλισμένους, όπως έχει αποδειχτεί πολλάκις, εμπόρους ναρκωτικών. Σημαντική ευθύνη βέβαια έχουν για την κατάσταση αυτή και μέλη της διοίκησης του ΑΠΘ, καθώς και οι δημοτικές – περιφερειακές-αστυνομικές αρχές, καθώς δεν έχουν λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να επιστρέψει η ασφάλεια στους χώρους του ΑΠΘ αν και είναι ενήμεροι για το τι πραγματικά επικρατεί.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ορισμένες φωνές λογικής στη διοίκηση του Ιδρύματος συνέβαλαν στην θέσπιση ορισμένων περιπολιών από φύλακες-θυρωρούς του Ιδρύματος στα επίμαχα σημεία, μήπως και λειτουργήσουν κάπως αποτρεπτικά ως προς το μέγεθος του προβλήματος, όμως το προσωπικό αυτό ούτε την νομική αρμοδιότητα έχει να αποτρέψει με δυναμική παρέμβαση την εγκληματικότητα, ούτε κατάλληλη εκπαίδευση, και κυρίως αριθμητικά δεν επαρκεί. Η κατάσταση δυστυχώς είναι πλέον πολύ σοβαρή και δε διορθώνεται με ημίμετρα. Απαιτείται επέμβαση της ελληνικής αστυνομίας, όπως έγινε και πριν δύο μήνες στην περίπτωση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, την οποία οι πρυτανικές αρχές του Ιδρύματος κάλεσαν για να προστατεύσει τους φοιτητές και να διαφυλάξει την ακαδημαϊκή ειρήνη.

Ως εκπρόσωποι των φοιτητών προχωράμε ένα βήμα παρακάτω από τους συμφοιτητές, οι οποίοι ορθά εντόπισαν και ανέδειξαν και αυτοί με την αυθόρμητη δραστηριοποίηση τους το πρόβλημα και προτείνουμε τα παρακάτω μέτρα άμεσης ανασύνταξης του Πανεπιστημίου

Άμεση Ίδρυση ειδικού σώματος Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, η οποία δεν θα φέρει οπλισμό, θα επιτηρεί το σύνολο των χώρων του ΑΠΘ αλλά θα έχει την αρμοδιότητα και την κατάλληλη εκπαίδευση για την αποτροπή εγκληματικών πράξεων εν τη γενέσει τους και θα ενημερώνει άμεσα της ΕΛ.ΑΣ κατά την τέλεση τους.
Κατόπιν αιτήματος των Πρυτανικών Αρχών να πυκνώσουν οι αστυνομικοί έλεγχοι γύρω από το ΑΠΘ, το οποίο χρησιμοποιείται ως ορμητήριο για το εμπόριο ναρκωτικών στην γύρω περιοχή (Ροτόντα).
Μετά το πέρας των εργάσιμών ωρών, η είσοδος εντός των Πανεπιστημιακών κτιρίων να γίνεται από ένα σημείο ελεγχόμενης εισόδου με τη χρήση αστυνομικής ή ακαδημαϊκής ταυτότητας.
Καμία σκέψη για επαναφορά του αναχρονιστικού Πανεπιστημιακού Ασύλου Ανομίας. Το Άσυλο Ιδεών είναι έτσι κι αλλιώς εξασφαλισμένο, αφού σε μια δημοκρατική χώρα δεν νοείται σε κανένα σημείο της επικράτειας της να υφίστανται ιδεολογικοί ή άλλοι φραγμοί στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.
Εφαρμογή επιτέλους του νόμου 4009/2011, στον οποίο διατυπωνόταν με σαφήνεια ότι στα πανεπιστημιακά ιδρύματα ισχύει για τα θέματα ασφάλειας ότι ισχύει σε όλους τους δημόσιους χώρους και πρακτικά ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία και δη και στη φοιτητιώσα και σπουδάζουσα νεολαία και τη σιωπηρή πλειοψηφία, που επιθυμεί Πανεπιστημιακά Ιδρύματα αντίστοιχα των υπολοίπων προηγμένων χωρών.”