Ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ! Πρώτα ήθελα να πω αυτό το τόσο γεμάτο χαρά ευχαριστώ και μετά όλα τα υπόλοιπα. Νιώθω τρομερά ευγνώμων για το κάθε ένα μήνυμα ξεχωριστά. Μακάρι την χαρά που εισέπραξα από τα μηνύματά σας, να μπορώ να σας την δίνω διπλή μέσα από τα κείμενά μου.

Τώρα στα δικά μας, γειααααα σας! Πόσο πολύ ικανοποιείται ο ψυχαναγκασμός μου, που τα κείμενα μου δημοσιεύονται στο κλείσιμο της κάθε εβδομάδας, δεν λέγεται (Η ΤΡΕΛΗ, ναι). Ξέρετε γιατί θα μιλήσουμε σήμερα; Για το αυθόρμητο τσιριχτό που μου έβγαινε με κάθε μήνυμα που λάμβανα μετά την δημοσίευση του προηγούμενου κειμένου. Για τον ενθουσιασμό και την χαρά που ένιωθα και νιώθω κάθε φορά που γράφω. Για την ευγνωμοσύνη που ανέφερα λίγες γραμμές πιο πάνω. Για την ελπίδα πως μέσα από τα κείμενά μου, θα βγαίνει κάθε φορά κάτι καλό για έστω έναν από όλους εσάς.

Θα μιλήσουμε για όλα αυτά τα συναισθήματα που κάπως χάνουμε καθώς μεγαλώνουμε. Ο αυθορμητισμός είναι ένα από αυτά. Διστάζουμε να πούμε αυτό που σκεφτόμαστε πρώτο, διστάζουμε να κάνουμε τη γκριμάτσα που δηλώνει αυτά που νιώθουμε, διστάζουμε να κάνουμε την πρώτη πράξη που μας έρχεται στο μυαλό. Δεν θα πούμε το κομπλιμέντο που σκεφτήκαμε σε έναν περαστικό για τα όμορφα μάτια του, γιατί «ποιος έχει τώρα μωρέ χρόνο για τέτοια». Δε θα εκφράσουμε την απορία που έχουμε πάνω σε μία συζήτησή μας με κάποιον, γιατί «ποιος θέλει μωρέ τώρα να δώσουμε τροφή για περαιτέρω συζήτηση με τόσα που έχουμε να σκεφτούμε». Δε θα δείξουμε στον άλλον το αυθόρμητο χαμόγελό μας, γιατί «έχει πολλά προβλήματα ο κόσμος, δεν είναι εποχές για γέλια».

Ένα ακόμη συναίσθημα που όσο μεγαλώνουμε ξεθωριάζει, είναι η χαρά. Θυμηθείτε όλες εκείνες τις φορές που πλημμυρίσατε από χαρά μόνο και μόνο επειδή η μαμά σας, είχε ετοιμάσει το αγαπημένο σας φαγητό. Πόσες ήταν οι φορές που χαρήκατε με την ψυχή σας επειδή κάποιος σας έδωσε απλά ένα ζαχαρωτό (δύο στα δύο παραδείγματα χαράς που μου ήρθαν στο μυαλό, έχουν να κάνουν με φαγητό. Αφήνω απλά αυτό εδώ).

Θυμάσαι την τελευταία φορά που ένιωσες ευγνώμων για κάτι; Μακάρι η απάντηση να είναι θετική. Όταν ήμασταν παιδιά, νιώθαμε την ψυχή μας γεμάτη χαρά συνεχώς. Κάτσε λίγα μόνο λεπτά και προσπάθησε να βρεις κάτι όμορφο που υπάρχει στην ζωή σου. Στην αρχή ίσως δυσκολευτείς, γιατί πολλοί θεωρούμε δεδομένα όλα τα πολύτιμα πράγματα που έχουμε. Μήπως είσαι καλά στην υγεία σου; Καιρός να πεις ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτό. Όχι, δεν είναι καθόλου κλισέ. Μπορείς να κάνεις τα πάντα έχοντας την υγεία σου, απλά άλλοτε με εύκολο τρόπο και άλλοτε με λίγο πιο δύσκολο. Έχεις μήπως έστω έναν άνθρωπο τον οποίο αγαπάς και σε αγαπάει; Κάπου εδώ είναι ώρα να πεις και ένα δεύτερο ευχαριστώ. Σιγά σιγά, θα εμφανίζονται ολοένα και περισσότεροι λόγοι να λες ευχαριστώ.

Αθωότητα. Παιδιάστικο; Καθόλου. Εγώ λέω φτάνει με την τόση πονηριά και καχυποψία. Εδώ θα πω ένα μπράβο σε αυτούς που έχουν καταφέρει να κρατήσουν κομμάτια της αθωότητας τους, γιατί κερδίζουν καθημερινά πολλά περισσότερα από τους άλλους, τους «μονίμως πονηρεμένους», τους «σιγά μην την πατήσω σαν μικρό παιδί». Ζουν πιο αληθινά, ναι, τρώνε τα μούτρα τους περισσότερο συχνά. Και τι έγινε; Μαθαίνουν ξανά και ξανά. Αλλά ευχαριστιούνται διπλά τις χαρές.

Πότε άφησες τον εαυτό σου τελευταία φορά να ελπίζει για κάτι; Πολύ παρεξηγημένο συναίσθημα η ελπίδα. Τόσο παρεξηγημένο, που θέλω να της κάνω μια αγκαλιά (εντάξει, σταματάω). Για σκέψου το, η ελπίδα, είναι το μόνο πράγμα, το οποίο μπορεί να σε γεμίσει χαρά, προτού ακόμη πραγματοποιηθεί αυτό για το οποίο ελπίζεις. Εγώ πάντως επιλέγω να ζω με αυτήν, ποιος θα έλεγε όχι στην χαρά της προσμονής για κάτι όμορφο; Η χαρά του να ελπίζεις σε κάτι όμορφο, σε κάνει ασυναίσθητα να προσπαθείς για αυτό περισσότερο. Και αν δεν έρθει, βρες κάτι άλλο να ελπίζεις.

Ο Bansky είναι ένας street artist, ο οποίος ζωγραφίζει σε τοίχους και μέσα από τις ζωγραφιές του περνάει μηνύματα κοινωνικού χαρακτήρα. Το αγαπημένο μου είναι ένα κοριτσάκι, που προσπαθεί να πιάσει ένα κόκκινο μπαλόνι. Το κόκκινο μπαλόνι είναι όλα αυτά τα κομμάτια της παιδικότητας μας που φεύγουν μακριά καθώς μεγαλώνουμε. Εγώ αυτό το κόκκινο μπαλόνι έχω επιλέξει να το κρατάω πολύ σφιχτά. Εσύ;

Το κοριτσάκι με το κόκκινο μπαλόνι σας στέλνει τα φιλιά του, μέχρι την επόμενη Κυριακή!