Ο Γιάννης Κυρατσός και η Ραχήλ Τσελεπίδου στο SKG247.gr

Κάθε τους μουσική συνάντηση αποτελεί ένα μουσικό ταξίδι που ικανοποιεί ακόμα και τον πιο απαιτητικό μουσικόφιλο. Ο Γιάννης Κυρατσός και η Ραχήλ Τσελεπίδου ενώνουν τις φωνές τους και μας μιλούν για τη μουσική, τη Θεσσαλονίκη και τα μελλοντικά τους σχέδια. Όποιος θέλει να τους απολαύσει θα τους βρει στο Καφωδείο στις 28 Δεκεμβρίου με ένα δυναμικό πρόγραμμα με τραγούδια τόσο απ’ τη δική τους, όσο και απ’ την ελληνική και ξένη δισκογραφία.

Πείτε μας τρία πράγματα που δεν ξέρουμε για τον καθένα σας.

Γ: Μου αρέσει πολύ να διαβάζω ιστορικά βιβλία και εκλαϊκευμένη επιστήμη. Επίσης, ακούω κλασική μουσική, τελευταία ανακάλυψα την 7η συμφωνία του Σοστακόβιτς.

Επίσης, το πρώτο μου live ήταν με το σχολικό μου συγκρότημα στο καραβάκι Κλειώ το 1998! Παίζαμε και ταυτόχρονα κάναμε βόλτα στο Θερμαϊκό!

Και κάτι τελευταίο, που όμως ίσως αρκετοί γνωρίζουν. Έχω τελειώσει τη Γυμναστική Ακαδημία, αν και δεν εξασκώ το επάγγελμα.

Ρ: Είμαι Χριστιανή ορθόδοξη, λάτρης του καλού καφέ και βαθύτατα φιλόζωη.

Πως προέκυψε η μουσική σας συνεργασία;

Γ: Ξεκίνησε με την κοινή μας συμμετοχή στο Alexander Rock Opera το 2012. Ακριβώς την περίοδο που έβγαινε ο δεύτερος μου δίσκος και ετοιμαζόμουν για εμφανίσεις.

Ρ: Η συνεργασία μας προέκυψε αυθόρμητα, βρήκαμε κοινά σημεία και σαν χαρακτήρες και καλλιτεχνικά και έτσι δημιουργήσαμε μια δυνατή ομάδα.

Που σας βρίσκουμε αυτή την περίοδο;

Ρ: Στη Θεσσαλονίκη εμφανιζόμαστε στο Καφωδείο και στο δέντρο στο μπαρ κυρίως. Εκτός, όπου μας καλούν, αρκεί να μας αρέσει ο χώρος και η φιλοξενία.

Γ: Επίσης, εγώ με την άλλη μου μπάντα, τους Polkar, βρίσκομαι τα Σάββατα του Δεκεμβρίου στο Σταυρό του Νότου στην Αθήνα. Μαζί με τους συνεργάτες μας, μάλιστα, τον Λάζαρο Πλιάμπα στα κρουστά και τον Γιώργο Αβραμίδη στην τρομπέτα θα εμφανιστούμε στο Καφωδείο στις 28 Δεκεμβρίου.

Πως θα περιέγραφε ο καθένας με μια φράση το μουσικό του αποτύπωμα;

Γ: Με ένα στίχο του Νίκου Πορτοκάλογλου: Γι’ αυτό το φόβο, γι’ αυτό το βάρος, γι’ αυτά που θέλω και μου λείπει το θάρρος θα βγω να τραγουδήσω. Στο πάλκο θ`ανεβώ απ’ το μηδέν θα ξαναρχίσω μαζί σας να μετρώ.

Ρ: Φιλικό προς το περιβάλλον.

Ποιος στίχος από τα τραγούδια σας είναι αυτός που σας εκφράζει και ως προσωπικότητες;

Γ: “Κι όλο χάνομαι, στα όνειρα βυθίζομαι και χάνομαι κι αρχίζω τον αγώνα μου ξανά”.

Ρ: “Κοίτα, ταξίδι μικρό η ζωή, εσύ θα της δώσεις το χρώμα εσύ την πνοή, η κάθε σου ημέρα ας γίνει η μικρή σου η γιορτή, θα είμαι μαζί σου εγώ σε ό,τι θες θα είμαι εκεί” από το τραγούδι μου: “Εσύ αν το θες”.

Αναλαμβάνετε για μια μέρα τη στήλη SKGuide. Ποιες θα ήταν οι προτάσεις στους αναγνώστες;

Γ: Ένα καλό ροκ live στην πόλη!

Ρ: Προτάσεις για καλή μουσική ανεξαρτήτου είδους, επίσης προτάσεις για συναυλίες, νέες κυκλοφορίες cd αλλά και μια στήλη με αφιερώματα σε παλαιότερους καλλιτέχνες. Επίσης προτάσεις για εξορμήσεις, εκδρομές εναλλακτικές εκτός πόλεως με οικονομικό μπάτζετ!

Σε ποιο σημείο της πόλης θα επιλέγατε να κάνετε ένα live;

Ρ: Στο λιμάνι!

Γ:Θέλω πολύ να παίξω στο WE! Είναι φανταστικός χώρος και ό,τι κάνει μου αρέσει!

Σε ποιον και για ποιο λόγο θα λέγατε «Δως μου το χέρι σου ξανά»;

Γ: Σε κάποιον που το αξίζει, γιατί μου φέρθηκε με σεβασμό, όπως κι εγώ…

Ρ: Θα το έλεγα στα αγαπημένα μου πρόσωπα που μου δίνουν θετική ενέργεια και με στηρίζουν!

Ποιο τραγούδι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε «Θεσσαλονίκη»;

Ρ: “Λονδίνο Άμστερνταμ ή Βερολίνο” Τρύπες!

Γ: Χμ…πολλά και κυρίως λαϊκά, αλλά θα επιλέξω το Ξεσσαλονίκη από τα Ξύλινα Σπαθιά.

Ποια προσωπικότητα της μουσικής θα παίρνατε τηλέφωνο, να τον/την ρωτήσετε «Πότε θα έρθεις» να κεράσω καφέ; Που θα τον πηγαίνατε;

Γ: Είναι πολλοί, αλλά αν είχα την ευκαιρία για έναν μόνο, θα επέλεγα τον Paul MacCartney και θα τον πήγαινα σε κάποιο ροκ μπαράκι να πιούμε μπύρες και να μου πει πώς στο καλό έγραψε αυτά τα αριστουργήματα.

Ρ: Τον Γιάννη Αγγελάκα, και ας με πήγαινε αυτός σε αγαπημένο του στέκι.

Ποια επιθυμία της εύχεστε να μην έχει την κατάληξη του ΜΕΤΡΟ της Θεσσαλονίκης;

Γ: Θα ήθελα να μην έχω ποτέ αυτή τη στασιμότητα στη δραστηριότητα μου στη μουσική. Αυτή δηλαδή που διακρίνει το μετρό, που ακόμα δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει!

Μιας και είναι χρονιά δημοτικών εκλογών, αν γινόσασταν δήμαρχοι, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα αλλάζατε;

Γ: Είναι πολύ κλισέ να πεις κάτι σαν “καθαριότητα” κλπ. Στην ουσία όμως οι δήμαρχοι δε μπορούν να κάνουν και πολλά. Η ζωή της πόλης ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την παιδεία των κατοίκων της κι αυτό είναι κάτι που αλλάζει, που μπορεί να βελτιωθεί με τα χρόνια κι όχι με δημαρχιακές αποφάσεις και κυρίως μπορεί να συμβεί με παρεμβάσεις από το κράτος. Μάλλον θα έκανα καμπάνιες ενημέρωσης για το πως πρέπει να ζούμε σαν συμπολίτες με την ελπίδα να πετύχω έστω κάτι λίγο.

Ρ: Περίθαλψη και φροντίδα για όλα τα αδέσποτα και ένα πιο φιλόξενο περιβάλλον

Σας ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια στα μουσικά σας σχέδια!

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *