Πες μας τρία πράγματα που δεν ξέρει το ευρύ κοινό για σένα.

Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρει για εμένα το ευρύ κοινό και τα περισσότερα που μου έρχονται στο μυαλό μπορεί και να με εκθέσουν, αλλά θα το τολμήσω. Είμαι τρομερά αναβλητικός, αρκετά ανασφαλής και σαν κλασικός Ζυγός έχω ψύχωση με την συμμετρία. Και κάτι άλλο, πέρα από τα τρία που προανέφερα και που δεν ξέρει το ευρύ κοινό για μενα είναι ότι το επίθετο μου δεν είναι πραγματικό, αλλά ψευδώνυμο.

Τί είναι αυτό που σε κάνει να ανοίγεις πανιά και να ταξιδεύεις μουσικά, όπως η βαρκούλα στο ομώνυμο τραγούδι σου;

Νομίζω η ανάγκη μου για δημιουργία. Είμαι ένας άνθρωπος που δυσκολεύομαι να εκφράσω τα συναισθήματα μου με λόγια και νομίζω ότι η μουσική μου δίνει την ελευθερία να εκφράζομαι και να αποσυμπιέζομαι. Επίσης το γεγονός ότι μου αρέσει να ταξιδεύω και να γνωρίζω νέες εμπειρίες με έκανε να αγαπήσω περισσότερο τη μουσικη γιατί μέσα από αυτή ταξιδεύεις και στον χώρο και στον χρόνο.

Που σε βρίσκουμε αυτή την περίοδο;

Αυτή η περίοδος είναι πολύ έντονη και δημιουργική. Είμαι στο πλευρό του Τάκη Ζαχαράτου στο Θέατρο Βεργίνα για όλο τον Φεβρουάριο κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Είμαι κάθε Δευτέρα στο Καφωδείο Ελληνικό, μέχρι το τέλος της σεζόν, με τον Γιώργο Φωκά σε ένα ακουστικό πρόγραμμα και είμαι και στην παιδική παράσταση  «Δον Κιχώτης» στο θέατρο Κολοσσαίον, στο ρόλο του Σάντσο Πάντσα.

Ποιος καλλιτέχνης έχει επηρεάσει περισσότερο το μουσικό σου αποτύπωμα; Αν τον καλούσες στη Θεσσαλονίκη, πού θα τον πήγαινες;

Σίγουρα είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που με έχουν επηρεάσει και αυτό είναι και το υγιές κατά τη γνώμη μου. Να εμπνέεσαι από πολλούς και ετερόκλητους καλλιτέχνες. Νομίζω κάθε περίοδο της ζωής μου ξεχωρίζω και κάποιον άλλο, γιατί έχει να κάνει με τα βιώματα και τις εμπειρίες μου που χρόνο με τον χρόνο αλλάζουν. Διαχρονικά παρόλα αυτά θα ξεχώριζα τον Μάνο Χατζιδάκι. Αν γυρίζαμε τον χρόνο πίσω λοιπόν και είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω θα λαχταρούσα μια βόλτα μαζί του στα κάστρα. Την περίοδο της άνοιξης και την ώρα που ο ήλιος θα έδυε.

Ποια από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σου ξεχωρίζεις και γιατί;

Θέλοντας και μη από όλες τις συνεργασίες παίρνεις κάτι. Ακόμα και από τις λιγότερο πετυχημένες συνεργασίες μου κρατάω κάτι και πάντα κάθομαι να αναλογιστώ τι ήταν αυτό που την κατέστησε στείρα. Αν θα ξεχώριζα κάποια, εξαιρώντας το παρόν, θα ήταν αυτή με την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Γιατί μου έμαθε πολλά για τον εαυτό μου και ήρθα αντιμέτωπος με την πραγματικότητα της μουσικής βιομηχανίας με τον πιο ομαλό τρόπο.

Μουσική ή Θέατρο;

Τα αγαπώ και τα δύο εξίσου. Τα σπούδασα και τα δύο οπότε δεν θα μπώ στην διαδικασία να επιλέξω. Το μέλλον και οι συγκυρίες θα δείξουν αν θα υπερισχύσει ένα από τα δύο. Τα τελευταία όμως 12 χρόνια που δουλεύω, νομίζω ότι αυτές οι δύο ιδιότητες συνυπάρχουν αρμονικά και τις περισσότερες φορές συνδυάζονται. Πολλές φορές η μία υπάρχει μέσα από την άλλη.

Ποιος στίχος από τα τραγούδια που έχεις ερμηνεύσει σε χαρακτηρίζει και ως άνθρωπο;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από το να συμπυκνώνεις την σοφία της ζωής σε έναν στίχο. Αυτός που θα σε ταρακουνήσει και θα σου πει ότι είναι ώρα να δείς τη ζωή διαφορετικά και να σε εμπνεύσει. Ξεχωρίζω έναν πολύ γνωστό στίχο από το Αερικό του Θανάση Παπακωνσταντίνου “Όσες κι αν χτίζουν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει”.

Αναλαμβάνεις για μια μέρα τη στήλη SKGuide. Ποιες θα ήταν οι προτάσεις σου στους αναγνώστες;

Το καλό με αυτή την πόλη είναι ότι δεν σταματάει ποτέ να σε ξαφνιάζει. Και πάντα θα έχει να προτείνει νέες ιδέες και νέους τρόπους ψυχαγωγίας. Σε καλλιτεχνικό επίπεδο και για αυτή την περίοδο που διανύουμε θα πρότεινα ανεπιφύλακτα τον Δον Κιχώτη στο Μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης (14-17 Φεβρουαρίου), τον Αλκίνοο Ιωαννίδη στο Block 33 (15 μαρτίου) και τους Madrugada στο principal (15 Απριλίου). Επίσης θα πρότεινα εξορμήσεις στη φύση γύρω από την πόλη. Για να αδειάζει ο νούς από περιττές σκέψεις και να γεμίζουν τα πνευμόνια μας και τα μυαλά μας με πιο ποιοτικό αέρα.

Σε ποιο σημείο της πόλης θα έκανες ένα live;

Επειδή οι τοίχοι πάντα περιορίζουν την επικοινωνία μας με το σύμπαν και προσδίδουν μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση της Τέχνης, θα ήθελα να είναι σε υπαίθριο χώρο και προσβάσιμη στον καθένα. Ιδανικά στην παραλία Θεσσαλονίκης. Είναι στα άμεσα σχεδιά μου.

Ποια  επιθυμία σου εύχεσαι να μην έχει την έκβαση του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης;

Μια επιθυμία μου, που μπορώ να πω ότι έχει την ίδια πορεία υλοποίησης με το Μετρό, είναι να χάσω καποια περιττά κιλά. Αλλά επειδή το 2020 μάλλον θα έχουμε μετρό, η επιθυμία μου θα πραγματοποιηθεί, οπότε δεν αγχώνομαι. Πέρα από την πλάκα, η μόνη μου επιθυμία είναι να βρίσκω νόημα στο καθετί που κάνω στη ζωή μου. Και να είμαι υγιής και στη ψυχή και στο σώμα.

Ποιο τραγούδι σου έρχεται στο μυαλό, όταν ακούς «Θεσσαλονίκη»;

Νομίζω το «Φύσηξε ο Βαρδάρης» του Νίκου Παπάζογλου. Γιατί πάντα ο Βαρδάρης ήταν η λύση για αυτή την πόλη. Και ο Παπάζογλου επίσης από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της.

Μιας και είναι χρονιά δημοτικών εκλογών, αν γινόσουν για μια μέρα δήμαρχος στην πόλη, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες;

Τι να πρωτοσκεφτώ. Η αλήθεια είναι ότι μέσα σε μια μέρα δεν μπορώ να καταφέρω και πολλά. Εδώ άλλοι προσπάθούν χρόνια και δεν καταφέραν να αλλάξουν και πολλά.. Παρόλα αυτά, το πρώτο πράγμα που θα άλλαζα θα ήταν να έχει αυτή η πόλη περισσότερο πράσινο. Με μεγάλα πάρκα, χώρους αναψυχής, περισσότερα πάρκα για σκύλους και σωστούς ποδηλατόδρομους.