SecretsOnAir : Part 10| Μια αναρχική πριγκίπισσα..για λίγους

Εδώ είμαστε και πάλι. Τόσες μέρες μέσα στο σπίτι, κάνοντας παρέα με τα χαρτομάντιλα, τα depon, τις βιταμίνες και έχοντας αγκαλιά μια κουβέρτα έχασα και την έμπνευση μου. Ναι, βλέπετε πήγα να βγω και να κάνω εντύπωση και αντί για εντύπωση..έκανε η ίωση έκπληξη σε μένα. Anyway.. Βάζουμε μουσικούλα, όπως πάντα, και ξεκινάμε… 3,2,1….ΦΥΓΑΜΕ!

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν (είμαι και θα είμαι!!!!!) το κοριτσάκι του μπαμπά, η “principessa” του όπως συνηθίζει να με λέει ακόμα. Αν και εκνευρίζομαι πολλές φορές, μου αρέσει καταβάθως. Η μαμά από την άλλη πάντα πίστευε πως είμαι “πνεύμα αντιλογίας” . Και κάπως έτσι και γω, μεγαλώνοντας, άρχισα να τα συνδυάζω και τα δύο. Δύσκολος και αχτύπητος συνδυασμός. Μα τόσο ακαταμάχητος. Εγώ το διασκεδάζω πάντως, για τους άλλους δεν ξέρω.

Ονειροπόλα, ναζιάρα, τσαχπίνα στην πριγκιπική μου ταυτότητα και ανεξάρτητη, τσαμπουκαλού και πνεύμα αντιλογίας στην αναρχική μου πλευρά. Τώρα πως συνδυάζονται όλα αυτά ?!?!?! Που να σου εξηγώ τώρα.. Ή μάλλον να σου εξηγήσω. Είναι αυτό που λέμε “Είσαι ότι σου βγάζει ο άλλος” .  Ή βασικά όχι ακριβώς αυτό.

Αχ, μη με βάζεις δύσκολα δεν μπορώ να στο περιγράψω ακριβώς. Απλά θα σου αναλύσω τι εννοώ. Και αν εσύ μπορείς να το στριμώξεις σε μια φράση, πες το μου και εμένα μπας και μπορέσω να το λέω και γω.

Επανέρχομαι λοιπόν, και έχω να σου πω ένα μυστικό. Sssssh, μεταξύ μας αυτό. Εκεί λοιπόν που μου βγαίνει η “πριγκιπική” μου πλευρά, δεν θέλω να ακούω τις λέξεις “ευχαριστώ,παρακαλώ,συγγνώμη”. Αν μου τις πεις, θα δεις την άλλη μου πλευρά, την ανάποδη. Οι λέξεις αυτές, όταν ειπωθούν προς εσένα, είναι σαν ο άλλος να σου χρωστάει μια υποχρέωση. Και έρχομαι να σου παραθέσω το εξής : Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δεν δεχόμουν συμβουλές από κανέναν. Δεν συμβιβαζόμουν. Ένα κινούμενο πνεύμα αντιλογίας που δεν ήθελε, και ακόμα και τώρα δεν θέλει συμβιβασμούς. Πατάω στα δικά μου πόδια και είμαι υπεύθυνη των πράξεων μου. Κάνω τα δικά μου βήματα και απλά αποφασίζω εγώ για μένα.

Αν κάνω κάτι για σένα, σημαίνει πως το κάνω γιατί το θέλω. Γιατί θέλω να δώσω χωρίς να θέλω να πάρω. Γιατί δεν έχω ανάγκη τις τυπικές αυτές λέξεις για να καταλάβω ότι χάρηκες. Γιατί δεν με νοιάζει αν χαρείς κιόλας. Απλά εγώ ήθελα να το κάνω και το έκανα.. Το έκανα και για σένα και για μένα. Κυρίως για μένα. Εγωιστικό μεν, αλλά κάτι πολύ δικό μου δε! Γιατί μέσα από εκείνο που δημιούργησα για σένα, πήρα χαρά και γω. Και δεν φαντάζεσαι πόση χαρά πήρα εγώ.

Δεν μου αρέσουν οι λέξεις αυτές. Ποτέ κανείς δεν με υποχρέωσε να κάνω πράγματα που δεν θέλω. Ούτε καν ο μπαμπάς μου (να το πάλι βγαίνει στην επιφάνεια το “κοριτσάκι του μπαμπά”) δεν μου επέβαλε να κάνω πράγματα που δεν ήθελα. Και έρχεσαι εσύ…ποιος? εσύ….να μου πεις “ευχαριστώ” για κάτι που νομίζεις πως έκανα για σένα και νιώθεις υποχρεωμένος. Όχι αγαπημένε μου. Έκανα ότι έκανα γιατί ήταν δική μου επιλογή. Και αν πληρώνω τις επιλογές μου?! Ναι το γουστάρω, γιατί είναι δικές μου.

Εντάξει για να μην με πείτε και τελείως τρελή, το βίτσιο αυτό με τις “απαγορευμένες” λέξεις του λεξιλογίου μου δεν πιάνει και με όλους. Κακόόόό αυτό, i know! Είναι το πως θα με κερδίσει ο άλλος. Αν βρεις τα κουμπιά μου είσαι τυχερός. Αν όχι?! Βρες καράβι να φύγεις…Γιατί?! Γιατί θα έχω βρει εγώ τα δικά σου χωρίς να το καταλάβεις και τότε θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις. Ε ναι, τέτοια είμαι.

Μια αναρχική πριγκίπισσα λοιπόν. Που εσένα που θα βρεις τα κουμπιά μου, θα σε αφήσω να ασκήσεις τόση επιρροή πάνω μου που θα νομίζεις ότι το πετυχαίνεις έτσι από μόνος σου (αμ δε!!!!) αλλά αν πας και ξεπεράσεις τα όρια σου κάνω και μια ανταρσία. Και φυσικά, σε τουμπάρω στο λεπτό.

Ξέρεις, καμιά φορά αναρωτιέμαι για το τί είπαν στον μπαμπά μου (να το και πάλι!) όταν γεννήθηκα, στο μαιευτήριο.

“Να σας ζήσει η πριγκίπισσα” ?!

“Να σας ζήσει ο αντάρτης που κρύβει μέσα της η κόρη σας” ?! Όχι τίποτε άλλο γιατί ταλαιπώρησα και τη μαμά τόσους μήνες. Ανάποδο από τότε.

Πραγματικά, δεν ξέρω.

Για να σου πω την αλήθεια, μου αρέσει τόόόόόσο πολύ που οι φίλοι μου με φωνάζουν “τσαούσα” ! Μα το αγαπώ. Δεν είναι άσχημο αν το καλοσκεφτείς. Καθόλου κακό δεν είναι.

Κάπως έτσι, λοιπόν, νομίζω.

Μια αναρχική πριγκίπισσα..για λίγους.

Είμαι δύσκολη περίπτωση. Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι άνθρωποι που ξέρουν το τι πραγματικά είμαι. Με κέρδισαν για τα καλά. Άλλοι εύκολα, άλλοι δύσκολα.

Το θέμα δεν είναι σε ποια ομάδα σε κατηγοριοποιώ εγώ αλλά σε ποια από τις τρεις “ομάδες” ανθρώπων της ζωής μου είσαι διατεθειμένος να φτάσεις εσύ.

Αναρχική για εκείνους που δεν καταβάλουν προσπάθεια.

Μια σκέτη πριγκίπισσα ΜΟΝΟ για τον μπαμπά μου!

Και μια … “αναρχική πριγκίπισσα”  για όσους μου θυμίζουν πως κρύβω μέσα μου κάτι πριγκιπικό αλλά όταν βγαίνει το αναρχικό στοιχείο μου στην επιφάνεια, έμαθαν να το αγαπάνε,να το δέχονται, να το “ησυχάζουν” και να το ….. “εξημερώνουν” όπως μόνο εκείνοι ξέρουν.

Αυτά λοιπόν.

Μέχρι την επόμενη μας συνάντηση, για αναρωτηθείτε αν και σεις κρύβεται αναρχικά στοιχεία αλλά με μια νότα…νεραιδόσκονης.

Και να θυμάστε.

Ποτέ δεν θα είναι “Δύσκολος καιρός για πρίγκιπες” .

 See you soon…

10390213_1423895764541638_4451724402617379297_n