Τι να δω: For A Few Dollars More

Επιστρέφοντας ξανά στην παιδική μου ηλικία, ανακάλυψα το αγαπημένο μου western. ‘Ντάξει, από τα 5 που έχω δει. Αλλά και πάλι, είναι το αγαπημένο μου. Και οφείλω στον εαυτό μου και σε εσάς να το προτείνω: For A Few Dollars More!

Η ταινία μας έκανε πρεμιέρα το 1965, με σκηνοθέτη τον θρυλικό Sergio Leone. Παίζουν οι εξίσου “μεγάλοι” Clint Eastwood και Lee Van Cleef, ενώ τον κακό της υπόθεσης ενσαρκώνει ο Gian Maria Volontè (αξίζει να κλικάρεις εδώ και να μάθεις που και πως πέθανε). Ανήκει στο είδος του spaghetti Western, ένα “υποείδος” του Western που διήρκεσε από το 1960 ( πρώτη ταινία της κατηγορίας αυτής θεωρείται το For a Fistfull of Dollars του ιδίου σκηνοθέτη ) ως περίπου το 1978. Την ονομασία του την οφείλει στους Αμερικάνους κριτικούς ταινιών, οι οποίοι το χαρακτήριζαν έτσι γιατί οι πλειοψηφία των έργων αυτών γυρίστηκαν και παράχθηκαν από Ιταλούς. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα φιλμ αυτής της κατηγορίας, και δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη από τα… λογιστικά της υπόθεσης: με μόλις 600.000 δολάρια στην διάθεση του, κατάφερε να φτάσει 15 ολόκληρα εκατομμύρια. Ας προχωρήσουμε όμως στο δια ταύτα: την υπόθεση.

Ο Manco (Clint Eastwood) και ο Douglas Mortimer (Lee Van Cleef) είναι δύο κυνηγοί επικηρυγμένων, μαθημένοι να αγωνίζονται μόνοι τους για να βγάλουν τα προς το ζην. Όταν όμως ακούσουν για την απόδραση του σατανικού ληστή El Indio (Gian Maria Volontè) και, κυρίως, για την υψηλή του επικήρυξη, αποφασίζουν να συνεργαστούν για να τον φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης, ζωντανό ή νεκρό. Σύντομα όμως θα καταλάβουν πόσο δύσκολο είναι αυτό το εγχείρημα, καθώς εκτός από διεστραμμένος, ο Indio είναι και ιδιοφυής – και δεν υπάρχει περίπτωση να “πέσει” εύκολα… ούτε αναίμακτα.

Τι το ξεχωριστό έχει αυτή η ταινία; Πρώτον, την σκηνοθεσία της. Έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που την είδα, αλλά ακόμα θυμάμαι την αγωνία που μου προκάλεσε, καθώς και τα εκπληκτικά πλάνα που αξίζουν δικαιωματικά μια θέση σε κάθε western. Η ηθοποιία και οι ερμηνείες γενικότερα δεν πάνε πίσω: τόσο οι 2 “ήρωες”, όσο και ο κακός της ταινίας τα δίνουν όλα και κάνουν κάθε λεπτό της να αξίζει τον χρόνο σου. Όσον αφορά τη δράση τώρα… ας αφήσουμε τα gif να δώσουν μια μικρή, ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ γεύση του τι θα βιώσεις. Τονίζω: Π-Ο-Λ-Υ Μ-Ι-Κ-Ρ-Η.

Φυσικά, δεν θα μπορούσα να μην κάνω μια μνεία στην πανέμορφη μουσική του Ennio Morricone, η οποία “ντύνει” τα πλάνα και “απογειώνει” πραγματικά το θέαμα. Αν δεν με πιστεύεις, μπορείς να ελέγξεις το βιογραφικό του κυρίου: Cinema Paradiso, The Hateful Eight, The Good, the Bad and the Ugly και δεν συμμαζεύεται. Ακόμα τίποτα; Ας μιλήσουν τα έργα (spoiler alert για την μουσική-έμβλημα της ταινίας, η επιλογή δική σας) :

Πραγματικά, αν δεν έχεις δει ποτέ κανένα έργο σχετικό με την Άγρια Δύση, θεωρώ πως είναι το καλύτερο έναυσμα που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου. Αν είσα φαν αυτής της κατηγορίας και δεν το έχεις δει, δεν ξέρω τι κάνεις ακόμα εδώ. Αν το έχεις δει… τότε ξέρεις. Και σκουπίζεις ήδη το ένα και μοναδικό δάκρυ υπερηφάνειας που κύλησε από το μάτι σου. Άλλωστε, ένας σωστός cowboy ποτέ δεν κλαίει, σωστά;