Είναι λίγο αργά και επίσης θα έπρεπε να είχε ανέβει νωρίτερα αυτό εδώ το κείμενο. Αλλά ήξερα τι ήθελα να είναι. Και ήθελα να γίνει προσεκτικό και δουλεμένο και αληθινό. Δεν ήθελα να είναι ούτε πολύ μεγάλο, για να μην βαρεθείς, ούτε πολύ μικρό, για να μπορέσω να γίνω κατανοητή. Δεν θα είναι μέσα στα χαμόγελα, αλλά υπόσχομαι να είναι μέσα στην αισιοδοξία. Ζορίζομαι, γιατί κάθε φορά που μιλάω για αυτό, είναι κάπως σαν να με βρίσκει ξανά. Αλλά ξέρω ότι πλέον όλα είναι στο χέρι μου και μπορώ να το ελέγξω. Και θέλω να σου δείξω πως άμα το έχεις περάσει και εσύ, ή εάν το περνάς, είναι και στο δικό σου χέρι να το ελέγξεις.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.